A LAS FADARELAS OCCITANAS

Union liura

2012-01-29T17:01:00.004+01:00

Soi amiga sus Faceboc amb un curat. L'ai conegut pel biais d'una amiga meuna que li a fach, un jorn, una “ataca a la cara” (es indian) dins una fila d'espèra a La Pòsta. Per los qu'o sabon pas soi en mitan rural. "De que fasètz aquí ?” li fasquèt mon amiga. E anèron beure un còp per charrar. O m'a presentat, puèi. Bon, vo'n fotètz ben de saupre que soi amiga amb un curat (levat qu'aquò ne poiriá espantar quauqu'unses), çò que m'agrada totjorn, ieu, es de veire sus son perfil :

De completar

2012-01-29T16:55:00.002+01:00

Dubai : non pas per ieu

2012-01-29T13:23:00.004+01:00

La Tèrra es talament venguda pichona que los rics sabon pas pus de que far per èsser exotics. A Dubai (se m'avètz perduda, un jorn, m'anatz pas quèrre alai), lor avián aprestat quicòm : d'isclas artificialas que, plan dispausadas, fasián fin finala un planisfèri gigant vist del cèl. Cadun podiá crompar son tròç de monde. Exotic, non ? The world. Sai que totes devián voler la Suissa. Mas la natura s'es pas daissada far. Es pas estada de biais per aquel caprici uman : las isclas s'enfonsan dins l'aiga. Lor caldrà trobar quicòm mai.

Janvièr de 2012

2012-01-29T13:02:00.002+01:00

• Vergonha a la Siria que tua los jornalistas : Gilles Jacquièr, jornalista de França 2, 43 ans, tombat a Homs.

• Vergonha a la mort qu'a pres Pierre Lefranc, Gilles Jacquièr, Rosy Varte e Théo Angélopoulos.

• Òsca al Iemen que s'es desbarrassat de Saleh mas vergonha a son immunitat totala.

• Òsca als Croatas que vòlon dintrar dins l'UE.

• Òsca al sosten portat per HRW e d'autres al jutge Garzón en Espanha qu'es davant la justicia per çò qu'a metut son nas dins los afars de la dictatura franquista alara qu'una lei de 77 o defend. La drecha dura lo vòl far condamnar.

• Vergonha a Abdoulaye Wade, 85 ans, que vòl far un tresen mandat al Senegal : defòra !

Bona annada !

2012-01-16T07:20:00.000+01:00

En 2011

2012-01-01T15:51:00.003+01:00

Avèm ajut la crisi (encara), la revòlta del pòble tunisian, Dilma Rosseff, prumièira femna presidenta del Bresil, Frédéric Mitterand que ditz que la Tunisia es pas una dictatura, Alliot-Marie, ministra dels Afars Estrangièrs, que prepausa a la Tunisia l'aduja de la policia francesa per téner las manifestacions, l'escandale del Mediator, la reguitnada del pòble egipcian contra lo sistèma Moubarak, la reguitnada del pòble del Yemen per caçar lo president Salelh (pas encara defòra, el), la dubèrtura d'una enquista oficiala sus la mòrt d'Allende al Chilí, Florence Cassez encara embarrada al Mexic, las amistats tunisianas de Michèle Alliot-Marie, Fukushima, los paures migrants d'Africa del Nòrd qu'an assajat de venir en Euròpa, l'Otan en Libia, la fin de Gbagbo, Castrò lo fraire, la capitada de las manifestacions contra l'extraccion del gas de sistre en França, Bachar el Assad que fa tirar sus son pòble, de Palestinians falords qu'an tuat Vittorio Arrigoni, militant italian que defendiá la causa palestiniana, 17 intellectuals israelians qu'an lançada una peticion per la creacion d'un Estat palestinian (sus las frontièiras de davant la guèrra dels 6 jorns de 1967) e per demandar la fin de l'ocupacion israeliana dins los "territòris ocupats", la reconeissença per l'Unesco de la corrida coma patrimòni immaterial de França, lo maridatge princièr englés, la mòrt de Ben Laden, la beatificacion de Joan-Pau II, lo film del Larzac a Canas, Elisabèt II en Irlanda, l'afar DSK, los Indignats en Espanha e puèi pertot dins lo monde, l'arrestacion de Ratko Mladic, l'Alemanha que vòl sortir del nucleari tre 2022 e qu'aurà pas que tres centralas tre 2012, lo jutjament dels complicis de Pol Pot al Cambòdge, l'inscripcion de Cevenas e Causses a l'UNESCO, la liberacion d'Hervé Guesquière e Stéphane Taponier, jornalistas de França Television, ostatges en Afganistan dempuèi 547 jorns, l'arrestacion de Goran Hadzic, Obama qu'a reçauput lo dalaï lama, un caluc del Dieu dels Catolics qu'a tuat 76 personas en Norveja, la famina dins la bana de l'Africa, la reguitnada del monde de Londres, los 10 ans del 11 setembre, la vertat suls finançaments dels partits franceses pels dictators africans, Mahmoud Abbas qu'a demandat oficialament a l'ONU de reconéisser l'Estat palestinian, Benyamin Netanyahu que li respond en recaptant encara mai de tèrra a la Palestina, un Senat d'esquèrra, la justicia que vòl ausir lo subre-poderós jutge Courroye dins l'afar Bettencourt, la liberacion de Gilad Shalit, la mòrt de Kadhafi, los islamistas al poder en Tunisia, la China e a la Russia qu'empachan l'ONU de prene de sanccions contra la Siria, l'assassinat de Marie Dedieu al Kenia, la reeleccion de Paul Biya al Cameron, la dintrada de la Palestina a L'UNESCO (la França a votat òc), la fin de Berlusconi en Italia, lo fuòc als burèus de Charlie Hebdo a París, la liberacion dels 3 ostatges (trabalhaires umanitaris) retenguts al Iemen dempuèi cinc meses, l'arrestacion del filh de Kadhafi lo mai enrabiat : Seïf al-Islam, los Egipcians que son tornar sus la plaça Tahrir per çò que vòlon pas dels militaris al poder, lo governament francés que fa una lei (5 en 7 ans) cada còp que i a un fach divèrs, Durban que tot lo monde se'n fot, Greenpeace qu'a facha la pròba que las centralas nuclearas francesas son pas seguras, los Russes que, fin finala, se daissan pas tòrcer per Poutine, la condamnacion de Chirac pels emplecs fictius de París, l'ambaissador de França en Siria que demoncia la flaquesa de l'ONU (5000 mòrts, ja), la mòrt de Kim Jong Il (notatz que Ben Laden + Kadhafi + Kim Jong Il, aquò neteja plan la planèta).

An defuntat : John Barry, Edouard Glissant, Maria Schneider, Andrée Chédid, François Nourissier, Jane Russell, Annie Girardot, mèstre Capello, Liz Taylor, Calvin Russell, Sidney Lumet, Bernard Gaschard, Marie-France Pisier, Gonzalo Rojas, lo deputat Patrick Roy, Michel Boujut, Maurice Garrel, Jorge Semprun, Christiane Desroches-Noblecourt, Clarence Clemons, Elena Bonner, Peter Falk, Roland Petit, Lucian Freud, Amy Winehouse, David Servan-Schreiber, Amy Winehouse, Annette Charles, Henri Tisot, Francesco Quinn, Jean-Claude Bajeux, Nancy Wake, François Cacheux, Allain Leprest, Pierre Quinon, Raoul Ruiz, Michel Mohrt, Gilles Courtemanche, Jean Tabary, Salvatore Licitra, Richard Hamilton, Walter Bonatti, Georges Fillioud, Cora Vaucaire, Jean Leclant, Wangari Maathai, Paulette Dubost, Göksin Sipahioglu, Steve Jobs, Jean Amadou, Robert Lamoureux, Christiane Legrand, Joe Frasier, Pierre Dumayet, Maurici Andriu, Enric Garriga Trullols, Danielle Mitterrand, Montserrat Figueras, François Lesage, Ladislas de Hoyos, Carlo Peroni, Rolland Dubillard, Cesaria Evora, Vaclav Havel...

Decembre de 2011

2011-12-30T10:48:00.000+01:00

• Òsca a Greenpeace qu'a fach la pròva que las centralas nuclearas francesas son pas seguras.

• Òsca als electors russes que son pas tan colhas coma Poutine o podiá pensar.

• Vergonha a la mòrt qu'a pres François Lesage e Ladislas de Hoyos, Carlo Peroni, Rolland Dubillard, Cesaria Evora e Vaclav Havel.

• Òsca a l'ambaissador de França en Siria que demoncia la flaquesa de l'ONU (5000 mòrts, ja).

• Òsca a la condamnacion de Chirac pels emplecs fictius de París.

Kim Jong Il e Vaclav Havel

2011-12-18T10:36:00.000+01:00

Roma, amor meun

2011-12-16T07:17:00.000+01:00

Adòre aquela vila. Adòre l'italian. Adòre aquel musèu gigant. I vau.

Trabalhe mon italian

2011-12-14T22:41:00.000+01:00

Sosten a aquel vam !

2011-12-14T19:29:00.001+01:00

Aviái dich que non...

2011-12-05T07:22:00.007+01:00

Coma ai un fum de trabalh universitari aquesta annada (soi marcada dins doas universitats, soi marcada a 35 oras de trabalh setmanièr, soi marcada als devers dels enfants, a la bugada, a la balaja, a la cosina…), aviái dich que prendriái pas res a far a costat : pas cap de cors a balhar, pas cap de conferéncia a presentar, servici minimum dins lo mitan associatiu. Res. Res. Res.

Mas. Mas. Mas. Mas, en Avairon, avèm una associacion (Lo Grelh roergàs) qu'es estada montada per Enric Molin en 1921, qu'es tanben un pichon ostal d'edicion e que publica una revista trimestrala (Canta-Grelh). Aime fòrça Enric Molin, son trabalh mas tanben son vejaire, son èime, tot, e aviái totjorn dich que daissariái pas lo Grelh roergàs s'avalir. O susvelhave d'un pauc luènh mas susvelhave. Tot anava puslèu melhor dempuèi quauques temps. S'èran trobat un capiscòl jove e dinamic : Lugan Bedèl. Lo Grelh èra a prene un vam novèl. N'ère urosa. Solament, Lugan e son amiga Anna se tuèron aqueste estiu sus una rota de Catalonha. Davant de morir, Lugan m'aviá demandat de dintrar al conselh d'administracion del Grelh e li aviái dich que òc. I dintrère doncas e calguèt trobar un autre menaire. Un dels ancians, malurós de veire que lo Grelh èra tornar dins una missanta passa, prenguèt aquela carga. Per malastre encara, lo que fargava la revista dempuèi d'annadas e d'annadas tombèt malaute. Impossible per el de contunhar d'assegurar aquel trabalh. Me vaquí doncas a manejar e a fargar Canta-Grelh. Vese pas qu'una solucion : arrestar de dormir.

Joconde o Belle ferronnière ?

2011-12-05T07:12:00.000+01:00

Las doas son de Léonard de Vinci. La de drecha m'agrada mai, me questiona mai.

Urgéncia ? Quanta urgéncia ?

2011-11-30T12:24:00.001+01:00

Novembre de 2011

2011-11-30T07:39:00.001+01:00

• Vergonha a los qu'an metut fuòc als burèus de Charlie Hebdo a París.

• Vergonha a la mòrt qu'a pres Christiane Legrand, Joe Frasier, Pierre Dumayet, Maurici Andriu, Enric Garriga Trullols, Danielle Mitterrand e Montserrat Figueras.

• Òsca a la liberacion dels 3 ostatges (trabalhaires umanitaris) retenguts al Iemen dempuèi cinc meses.

• Vergonha a EDF qu'arresta de balhar sas publicitats a La Tribune (ja dins una situacion financièra dificila) per çò qu'a publicat quicòm que li agradava pas. E òm nos ditz que la premsa (amb pub., es a dire tota levat lo Canard) es independenta...

• Vergonha a aquel país compausat dins sa maja part (UMP+PS) de monde politics que dison pas, ara, que cal sortir del nucleari, amai s'es dins 30 o 40 ans. Esperarem l'accident.

• Òsca a l'arrestacion del filh de Kadhafi lo mai enrabiat : Seïf al-Islam.

• Òsca als Egipcians que son tornar sus la plaça Tahrir per çò que vòlon pas dels militaris al poder.

• Vergonha a Bachar el Assad qu'es totjorn en plaça e que tira encara sus son pòble.

• Vergonha al governament francés que fa una lei (5 en 7 ans)

cada còp que i a un fach divèrs.

20 ans

2011-11-24T13:29:00.002+01:00

Canissum productiu

2011-11-24T13:23:00.000+01:00

Darrièr torn jogat a son coetaire d'òme : serà pas entarrada a Jarnac. Passarà sa mòrt en vacanças, coma ditz Brassens, mas sol.

Consultacion

2011-11-22T20:52:00.001+01:00

Tròp polida ma novèla mirga !

2011-11-19T17:52:00.002+01:00

Omenatges a Maurici Andriu

2011-11-16T08:02:00.006+01:00

Maurici Andriu es defuntat ièr a l'atge de gaireben 78 ans. De per sa familha, èra fòrça estacat a l'Avairon. Lo darrièr còp que lo vegère, èra a Najac, per la messa de Lugan Bedèl al mes de julhet. Aquí l'omenatge escrich per David Grosclaude, en gascon, e puèi çò que se trapa sus Wikipèdia, en lengadocian :

Adiu Maurici

Maurici Andriu èra, per jo, prumèr ua votz. Aquesta votz que s'ei carada uei e qu'èm nombrós a estar tristes. Qu'ei la votz qui escotavi per las annadas 70 a la ràdio lo dimenge. Èra l'epòca quan non i avèva pas gaire de plaça per la lenga occitana sus las ondas. Segur n'i a pas enqüèra pro mes a aquera epòca la votz de Maurici dens « l'òra occitana » èra un simbèu. Que i avèva la votz mes la diccion teatrau de Maurici. Lo son biais de har retrenir la lenga, que l'avem tots en memòria. Qu'èra unic.

Dab eth qu'èi partatjat las prumèras annadas de la television en occitan. Autanlèu 1982 que soi anat tribalhar com pigista dens l'emission « Viure al país ».Maurici que'n portava la responsabilitat, que n'estó l'incarnacion. Que i passèi quasi vint ans en la soa companhia.

Lo tribalh realizat pendent totas aqueras annadas qu'ei immense. Que son centenats de milierats d'occitans qui espiavan l'emission qui presentava Maurici. Qu'èra conegut e reconegut dens una gran partida deu territòri occitan coma l'òmi qui pareishèva cada dimenge per « l'emission en occitan de la television ». La soa popularitat qu'èra vertadèra, pregondament enrasigada, dens tots los mitans sociaus.

Qu'a hèit conéisher escrivans, artistas, militants, musicians, cantaires, comedians. E puish que i avèva la lenga populara qui s'exprimiva dens las emissions. Qu'èra l'endret on hasèvan parlar los qui n'avèvan pas imaginat que l'occitan avosse ua plaça en aquera television, enqüèra considerada com sacrada. Maurici qu'èra aquò tau gran public. E se tot lo monde n'avèvan pas la diccion de Maurici, se semblava estranha a las aurelhas de tau o tau, qu'èran unanimes a díser que l'òmi « parlava plan » e que dava dignitat a la lenga.

Que soi triste, com ne son tots los qui an tribalhat dab eth e tots los qui l'an seguit a la ràdio e a la television.

Que i avèva enfin la soa passion : lo teatre. Los qui l'an vist sus un empont qu'ac saben, qu'èra aquò la soa passion prumèra.

Alavetz militant Maurici Andriu ? Segur mes discret dens lo son militantisme. Qu'a consacrat la soa vita a la lenga occitana e qu'a sabut transméter lo gost de combàter entà la soa dignitat a milierats e milierats de personas.

Adiu l'amic, adiu collèga. Urós e fièr d'aver podut har un tròç de camin dab tu !

David Grosclaude

Maurici Andrieu (París, 12 de decembre de 1933 - Tolosa, 15 de novembre de 2011) èra una figura de l'audiovisual e del teatre occitan.

Nascut a París per azard, dins l'arrondiment 12en, lo 12 de decembre de 1933, Maurici Andrieu foguèt rapatriat a Tolosa tre sos sièis meses en rason d'una malautiá grèva de sa maire que ne morirà ça que la dos ans puèi. Elevat a Tolosa per sos grands parents pairals que ne ten la practica de la lenga occitana, fat e fòl de teatre a 15 ans, mas ausant pas causir aquel camin, lo Maurici s'adralha aprèp lo bac cap a longs estudis medicals amb concorses dels espitals a la clau. Es a Niça, que i es coma intèrne cirurgical, que lo demòni de la scèna lo tòrna agafar, lo butant a daissar la cirurgia al profièch de l'anestesia, e a començar de far de teatre en amator amb lo Cercle Molière que li jòga, en 1967-68, dins sièis pèças en doas sasons : Le mariage de Figaro, de Beaumarchais (Basile), Le misanthrope, de Molièra (Clitandre), Le maître de Santiago, de Montherlant (Letamendi), La mégère apprivoisée, de Shakespeare, version Audiberti (Tranio), La vie est un songe, de Calderon (Astolfe), e Lison, de Musset (Le duc).

Diplòma e tèsi en pòcha, aquí lo nòstre anestesista installat en region parisenca amb l'idèia plan arrestada de se reconvertir dins lo teatre. Quauques recitals de poesia (Prévert, Apollinaire), l'animacion d'un atalièr de teatre al collègi de Saint-Mandé, en soma plan pauc de causa per se metre jos la dent e plan de dificultats per dintrar dins lo mitan teatral quand avètz pas seguida la filièra normala. Al cap de quatre ans e mièg, s'estent pas ges acostumat a "la vie parisienne" e agent pres consciéncia de sa prigonda occitanitat lo jorn que l'Enric Molin li revelèt que lo « patoès » que cresiá de parlar èra ni mai ni mens que la lenga dels trobadors, Maurici Andrieu decidís d'abandonar la medecina, de tornar al país, a Tolosa, e d'èstre comedian professional. Çò que met a execucíon en junh de 1973. Tres meses puèi, lo còp d'astre !... Una audicion a l'estacion regionala de l'ORTF li permet d'i trabalhar coma comedian en francés e en occitan, de far la coneissença de la cantaira occitana Jacmelina, que met en musica unes de sos poèmas, e un pauc pus tard de Rosina de Pèira e Martina que cantan la cançon tradicionala occitana. E en octobre de 1974, lo qüatuor se produsís amb succès dètz jorns de temps a la Cauna-Poesia de Tolosa amb son espectacle "Tolosa Occitana", cants tradicionals, cançons de creacion e poèmas del sègle XVII a d'uèi. A partir d'aquí, la carrièra artistica del Maurici Andrieu es lançada e se va persègre dins divèrsas direccions : sus scèna, a la ràdio e television, coma istorian local e coma traductor de pèças de teatre. (Tirat del siti Wikipèdia)

Enfin !

2011-11-12T12:45:00.001+01:00

Gardarem etc.

2011-11-11T10:25:00.005+01:00

Ièr a ser, ère a l'avant-prumièira del film "Tous au Larzac" a Rodés. L'istòria, la coneisse (cossí la conéisser pas quand òm es nascut en Avairon ?), los “actors”, comence de ne conéisser la maja part, a fòrça d'anar trevar a Mont-Redond o a Potensac l'estiu amb mos amics-canal-istoric. Sabiái doncas qu'aprendriái pas grand causa mas qu'anave passar un bon moment. Manquèt pas. L'umanitat de tot aquel monde me toca e me tocarà totjorn. Deve dire que, dins totes aquelses personatges, un me toquèt un pauc mai : Marizette Tarlier. Òm la presenta sovent coma la femna de Guy Tarlier (defuntat en 92), un dels menaires de la lucha. Lo coratge d'aquela femna, a aquela epòca, espanta : èra d'aquelses que dintrèron dins la casèrna dels militaris (a l'ora del despertin) per fotografiar e panar de papièrs (avián besonh de saupre çò que l'armada aviá ja crompat o non a de proprietaris de l'endrech qu'èran pas païsans). Me sembla qu'èra la sola femna de l'expedicion. La sortida de la casèrna siaguèt mai complicada que la dintrada, evidentament. Totes siaguèron jutjats. Marizette prenguèt 15 jorns de preson e la supression de sos dreches civics a vida (los a tornats trapar après la fin de la lucha). Vo'n dise pas mai, anatz veire lo film quand sortirà. Vos sentiretz vius !

Davant d'acabar, quicòm que faguèt remarcar José Bové a la fin de la discutida qu'acabèt la serada : l'an passat, pel gas de sistre, los tecnocratas, quand balhèron lo drech de cercar lo gas a Nant, agachèron pas la carta, se trachèron pas qu'una bona part del canton de Nant se trobava sul Larzac... Las abituds se perdon pas e la mobilizacion siaguèt importanta.

L'aimave plan, ieu, aquela Una...

2011-11-02T13:04:00.000+01:00

Aquesta nuèch, an metut fuòc als burèus de Charlie a París.

A bicicleta

2011-10-31T21:17:00.002+01:00

Jornada ideala.

Octobre de 2011

2011-10-31T20:34:00.003+01:00

• Vergonha a la China e a la Russia qu'empachan l'ONU de prene de sanccions contra la Siria.

• Vergonha a la mòrt qu'a pres lo fondator de Sipa, Göksin Sipahioglu, Steve Jobs, Jean Amadou e Robert Lamoureux.

• Vergonha a la França que, 50 ans après lo chaple d'aumens un centenat (benlèu dos) d'Algerians que manifestavan pacificament a París, a totjorn pas reconeguda sa responsabiltat.

• Òsca a la liberacion de Gilad Shalit, soldat israelian retengut pel Hamas depuèi mai de 5 ans.

• Vergonha a l'assassinat de Marie Dedieu, 66 ans, francesa que demorava al Kenia dempuèi 15 ans per, sai que, de calucs de Dieu somalians, encara.

• Vergonha a la reeleccion de Paul Biya al Cameron, es en plaça dempuèi 1982.

• Òsca a la Libia qu'es sul camin de la libertat.

• Òsca a la dintrada de la Palestina a L'UNESCO e òsca a la França qu'a votat òc.

30 ans que manca

2011-10-29T20:53:00.000+02:00

Tunisia

2011-10-26T07:51:00.000+02:00

Los Tunisians elegisson d'islamistas, la Libia anoncia que serà la charia que serà aplicada. De segre.

De còps, aime los erams...

2011-10-26T07:29:00.000+02:00

Kadhafi (seguida e fin)

2011-10-22T18:50:00.000+02:00

Lo compte es bon ?

2011-10-19T07:29:00.000+02:00

Democracia europenca

2011-10-17T07:17:00.001+02:00

Ja Sarkozy nos aviá fach lo còp après lo "non" francés al referendum pel projècte de Constitucion europenca. "Avètz dich que non e ben ieu dise òc e aquò serà : òc." Duèi, son los Eslovacs que son pregats de tornar votar per çò qu'an dich "non" a la creacion d'un fons d'estabilitat financièira en Euròpa. Votar e tornar votar tant que lo monde en plaça son pas satisfachs, viva la democracia ! Avèm pas de leiçons a balhar a degús... Aquò anoncia pas res de bon per l'avenidor d'Euròpa.

Wall Street

2011-10-14T07:59:00.000+02:00

Ai un problèma agradiu...

2011-10-14T07:48:00.011+02:00

Pel moment, soi a trabalhar sus las lengas romanas e me cal, coma se deu, estudiar lo francés tanben. Ai pas brica de problèma amb las autras lengas, mas, lo francés, cada còp que lo me cal escriure en fonetica, m'engane... I mete tròp de sillabas. Lo monde de l'Academia francesa se devon virar dins lor tombèl... Fin finala, pensatz ben qu'aquò me fa plaser. Aquò m'agrada de pensar que, dins ieu, i a mos aujòls que fan de resisténcia e que, amai se soi nascuda a una epòca que la lenga francesa aviá presa possession de tot mon país, qu'aquò's un afar entendut dempièi un briu e que tot autre vejaire seriá lo d'un cabord utopista, e ben i a encara de causas que trucan : parlam pas (encara) lo francés normalizat ! L'educacion nacionala assaja ben d'aprene als escolans a prononciar pas lo "e" final dels mots (lo "e" final es grisat : école) mas i a pas res a far : los aujòls (e los regents) fan de resisténcia, eretatge occitan*, los dròlles contunhan d'anar a l'école.

Per tornar a mon dever, se vòle capitar a escriure lo francés en fonetica corrèctament, ai doas solucions :

- far coma se me trufave del monde de París ;

- far coma s'estudiave una lenga estrangièira.

Es vertadièirament un problèma agradiu.

* Me fan rire los que denegan l'occitan dins una lenga a l'accent miègjornal meravilhós.

Sosten a Mela !

2011-10-12T07:31:00.000+02:00

Poma ✝

2011-10-06T21:54:00.003+02:00

La poma e ieu

2011-10-06T21:42:00.003+02:00

Son tant cons los electors ?

2011-09-29T16:05:00.003+02:00

Remarca, en Italia, an ben elegit Berlusconi tres còps. E nautres… Non, i gause mème pas pensar...

Abbas lo coratjós

2011-09-29T15:58:00.003+02:00

Las mascas devon tombar, ara. Panica diplomatica !

Setembre de 2011

2011-09-29T15:01:00.009+02:00

• Vergonha a la nominacion del jutge Burgaud (Outreau) a la Cor de Cassacion.

• Òsca al vent de panica que bufa dins la politica sul sicut del finançament dels partits pels dictators africans.

• Vergonha a Chirac qu'es tròp malaut per anar a son procès (pels emplecs fictius de la vila de París) mas qu'es pro leste per plaijar contra lo que l'acusa d'aver reçaupudas de sacadas d'argent dels dictators africans.

• Vergonha a tot çò que s'ausís e se legís sus las relacions Estat-laboratòris (Servier). Se lo cumul dels mandats èra defendut e que los mandats èran limitats dins lo temps, veiretz que d'unses se comprometrián pas tant per assegurar lor plaça.

• Vergonha a la mòrt qu'a pres Salvatore Licitra, Richard Hamilton, Walter Bonatti, Georges Fillioud, Cora Vaucaire, Jean Leclant, Wangari Maathai e Paulette Dubost.

• Òsca a la bugada bèla dins lo mitan politic (Guérini, Sarkozy, Balladur, Hortefeux, Woerth e lors amics escurs). Fin finala, an rason de bastir de presons...

• Òsca a Mahmoud Abbas qu'a demandat oficialament a l'ONU de reconéisser l'Estat palestinian.

• Vergonha a Benyamin Netanyahu que li respond en recaptant encara mai de tèrra a la Palestina. E vergonha als Israelians que van anar viure alai.

• Òsca als elegits d'esquèrra qu'an pres lo Senat pel primièr còp dins la cinquena Republica.

• Òsca a la plumada qu'a presa Isabelle Balkany a las senatorialas. Paure Jean Sarkozy : aver Isabelle Balkany coma mairina e Brice Hortefeux coma pairin deu pas èsser aisit cada jorn...

• Òsca a l'idèia de la justicia d'ausir lo subre-poderós jutge Courroye dins l'afar Bettencourt.

• Vergonha al repòrt del jutjament dins l'afar dels votants defuntats a cò dels Tibéri.

• Vergonha al ministèri dels Franceses de l'estrangièr que Sarkozy inventèt per David Douillet e qu'existís pas pus dempuèi la nominacion de Douillet coma ministre dels espòrts.

• Vergonha a Poutine qu'anoncia que serà lo president que ven e que metrà Medvedev coma primièr ministre. A tu, a ieu, a tu, a ieu…

Laugièr

2011-09-25T15:53:00.002+02:00

E oèi…

2011-09-16T12:45:00.000+02:00

Burki : the best

2011-09-16T07:29:00.001+02:00

Amai se lo plaijadís pòt pas capitar, benlèu que la Glèisa arrestarà de cobrir los pedofils.

Richard Hamilton (1922-2011)

2011-09-14T13:18:00.000+02:00

Aime

2011-09-14T07:37:00.000+02:00

Pub

2011-09-13T07:41:00.000+02:00

10 ans

2011-09-11T07:04:00.002+02:00

Fa 10 ans, ère a far la maqueta d'un libre dins l'escura que me servís de burèu. Coma de costuma, escotave Inter. Quand ausiguère la novèla, davalère per anar agachar CNN a l'ostal. A la debuta, parlavan d'un accident. Vegère lo segond avion dintrar dins la tor. Aquí comprenguèrem.

Wanted Kadhafi

2011-09-10T12:27:00.002+02:00

Correjons blancs o correjons roges ?

2011-09-10T10:47:00.001+02:00

9 de setembre de 2001

2011-09-09T23:45:00.000+02:00

Ali Farzat

2011-09-01T12:37:00.000+02:00

Fotografa

2011-08-30T07:36:00.000+02:00

Agòst de 2011

2011-08-30T07:16:00.001+02:00

• Vergonha a Bachar el Assad que contunha de tirar sus son pòble reguitnaire.

• Vergonha a la mòrt qu'a pres Annette Charles, Henri Tisot, Francesco Quinn, Jean-Claude Bajeux, Nancy Wake, François Cacheux, Allain Leprest, Pierre Quinon, Raoul Ruiz, Michel Mohrt, Gilles Courtemanche e Jean Tabary.

• Vergonha a David Cameron, prumièr ministre anglés, per sa gestion de la crisi dels salvatjons de Londres. Coma ditz Charlie Hebdo, es la delocalizacion de la justicia chinesa en GB.

• Òsca a Anna Hazare, pacifista indian, qu'a fach plegar son governament e impausat una lei contra la corrupcion.

• Òsca al pòble libian qu'a capitat a sortir la clica Kadhafi.

• Vergonha al tustassal qu'a pres Ali Farzat, caricaturista sirian (li an brigadas las mans). Ibrahim Gashoush, cantaire, a ajut mens d'astre, es estat amassat mòrt, las còrdas vocalas desrabadas.

• Vergonha a la politica fiscala francesa : los rics se veson oblijats de demandar de pagar mai. I a quicòm que truca. Vergonha al president dels rics.

Pichon plaser personal

2011-08-24T08:44:00.004+02:00

Coma mon portable (que datava del Neolitic) èra a escupir son arma e que Bouygues m'emmerdava, cambière per anar a cò de SFR que m'ofrissiá un altre portable. Ara, pague mens car que de davant e ai un portable del sègle XXI. Ai doncas descobèrt las aplicacions. Perdon... las aplís. Podètz far tot amb aquò (levat netejar l'ostal). Gaireben tot. Mas ieu, çò que m'agrada lo mai dins mon portable novèl, es de reçaupre de sms. Es lo cant (nuèchenc) d'un mèrlhe que m'anoncia que qualqu'un m'escriu. Avètz ja pres lo temps d'escotar los mèrlhes la nuèch ? Pichon plaser personal. E coma desrevelhador, ai metut "Hallelujah” de Léonard Cohen. Coma aquò, me crese al Paradís cada matin.

Ai rescontrat lo terrorista kurde del Larzac

2011-08-24T07:32:00.007+02:00

Coma cad'an, me pòde pas empachar de montar sul Larzac per anar passar una serada a tornar far lo monde. Per çò qu'un altre monde es possible. Segur. De costuma, anam a Montredond, a cò de Bové, per çò que i a de monde que coneissèm mas atanben per çò que i a... la librariá. Es important, per ieu, la librariá. Mas, aquest'an, avèm decidit de cambiar un pauc e sèm anats a Potensac, a cò de Maillé. Meteissa causa : un mercadon per crompar per manjar e per beure e un espaci per s'assetar e tornar far lo monde. Mas aquí, pas cap de librariá. Sníf. Coma a Montredond, i a de monde, e es aquí qu'ai rescontrat lo terrorista kurde. Boooooooo ! Sai pas se vos sovenètz mas, en 2008, i aviá, sul Larzac, un camp d'entrainament de terroristas kurdes. E dels missants, encara. Urosament, un collectiu s'èra montat a l'epòca per sosténer l'amic Alí, lo kurde que viviá aquí e qu'èra acusat de jogar a Ben Laden. S'aquò vos interressa, picatz "terroristas kurdes + Larzac" dins Google. Veiretz un pauc cossí la premsa se pòt enganar. Enfin bon, ara lo daissan tranquille. Avèm discutit e, quand li diguère que trabalhave per la cultura occitana, lo vegère particularament interessat. E per causa : me contèt que lo sistèma de las calandretas l'aviá talament apassionat quand arribèt sul Larzac que montèt la meteissa causa dins son país, en Turquia, per la lenga kurda. M'agradèt encara mai, aquel terrorista.

Libia (encara)

2011-08-24T07:10:00.000+02:00

Cald

2011-08-22T07:07:00.000+02:00

La meuna cantina

2011-08-18T22:31:00.000+02:00

Sanch Èli

2011-08-17T23:27:00.002+02:00

Talament d'acòrdi...

2011-08-10T12:46:00.000+02:00

Famina

2011-07-27T13:04:00.002+02:00

L'òdi

2011-07-27T07:32:00.000+02:00

You know I'm no good

2011-07-26T20:51:00.002+02:00

Julhet de 2011

2011-07-25T07:17:00.004+02:00

• Vergonha a la mòrt qu'a pres al còp dos amoroses, Anna Maurí, Catalana de 33 ans e Lugan Bedel, Occitan de 27 ans, dos espers de l'occitanisme del sègle XXI, dos sabents de las culturas catalana e occitana. Doas polidas personas que s'èran trobats dins aquela passion comuna per nòstras lengas sòrres.

• Vergonha a la França qu'a decidit de daissar tombar l'ors de Pirenèus.

• Vergonha a la mòrt qu'a pres Roland Petit, Lucian Freud, Amy Winehouse e David Servan-Schreiber.

• Òsca a Eva Joly que serà la candidata d'EELV en 2012.

• Òsca a l'arrestacion de Goran Hadzic, lo darrièr fugitiu de Serbia. S'es fach prene en assagent de vendre un Modigliani.

• Vergonha a los que tomban sus Eva Joly quand ditz que cambiariá ben lo desfilat militari del 14 de julhet per un desfilat ciutadan. 1. Es la candidata ecologista, non pas la de la drecha dura, e ecologistas e militaris son pas jamai estats tròp amics, es pas una suspresa. 2. La presa de la Bastilha es pas una capitada militària. 3. Remirar de maquinas de mòrt es pas jamai estat dins mon gost. (E pels jutjaments racistas, Fillon en cap, tant val melhor ne parlar pas : vergonha)

• Òsca a Obama qu'a reçauput lo dalaï lama amai se la China repotegava.

• Vergonha a la prima que la Seguretat sociala va balhar als mètges que faràn plan lor trabalh. E lo jurament d'Ipocrata ? Ieu, ne vau demandar una per far pas de dècas dins los dorsièrs que deve montar, o per me levar lo matin per anar al trabalh.

• Vergonha al caluc del Dieu dels Catolics qu'a tuat 76 personas en Norveja.

Iiiiaaaaaaaaaooooooo !

2011-07-20T07:19:00.004+02:00

Quand òm nais ont soi nascuda, òm nais gaireben sus un VTT. Fa qu'ai totjorn aimat de far de VTT. Me cal pas demandar de córrer 100 m. mas cap de travèrs me fa pas paur en VTT.

En fàcia de mas fenèstras, ai un bòsc (una faja) que sònan La Gamassa. De l'altre costat d'aquela "montanha" : lo causse. Mas, per anar sul causse, cal montar La Gamassa.

L'altre ser (i a pas melhor per se vojar lo cap après una jornada de trabalh), plovinejava mas partiguère quand mème.

Per la montada dins la Gamassa :

Amb aquò, arribas a la cima que te'n siás pas mainat.

Ausissiái la pluèja mas ère a l'abric jols faus (un bòsc de faus es, de mon vejaire, lo pus polit bòsc del moooonde).

A qualques mèstres de la cima de la còsta, i a un camin que tòrna davalar. Aquí, es ma recompença : dintrar encara mai dins lo negrum del bòsc, rotlar sus las fuèlhas e... davalar a fons. Enfin, a fons, pas tròp a fons quand es trempe. Ai pas enveja d'escabelar.

Per la davalada :

La nuèch tombava, ploviá e, davant ma ròda : un cabiròl. Corriguèt un momenton davant ieu sul camin. Qué volètz mai coma fortuna dins la vida ? Una Ferrari ? Una saca Hermès ? Sans ieu.

Arribère a l'ostal trempa e onchuda de fanga mas amb talament d'estelas dins los uèlhs !

Chabròl-Martí

2011-07-11T12:04:00.001+02:00

Enveja de los legir, Joan-Pèire Chabròl que defuntèt i aurà 10 ans a la fin de l'annada e Claudi Martí qu'ai ajut lo plaser de veire l'an passat a l'Estivada de Rodés.

Lo dòl al còr

2011-07-05T11:52:00.003+02:00

Cars amics,

Es lo dòl al còr e las lagremas als uèlhs que vos anoncii lo decès accidental d’Anna Maurí e de son companhon Lugan Bedel. Tornavan de Catalonha cap a lor Occitania tant amada. La mòrt los a dalhats dins d’abòrd de l’estiu, de l’estiu sieu, a la rasa de la rota… Anna Maurí, especialista de las culturas occitana e catalana, e subretot dels trobadors, cantaira tanben, estelejava de gaujor e de bontat, Son companhon Lugan Bedel, èra a l’encòp president del Grèlh roergat e de l’associacion Detz. Èran los dos d’actors essencials per Convergéncia Occitana e l’Ostal d’Occitania. Convergéncia Occitana dont Anna èra salariada es pertocada al mai viu. Jamai non desbrembarem Anna e Lugan. Per delà la pena immensa demorarà lo dever de seguir lo camin. Sense eles mas per eles. Cap a lor ideal, per la lenga e la cultura nòstras. Los obsequis seràn celebrats en Catalonha dimècres 6 de julhet al matin. La ceremonia se tendrà a la gleisa de Sant Quirze del Vallès a 9H45.

JEAN FRANCOIS LAFFONT Président de CONVERGENCIA OCCITANA

Adiussiatz a totes, amigas, amics de la coordinacion occitana d'Avairon

Es lo còr dolent que vos devèm anonciar una marrida nòva : dos amics nòstres, dos joves aimadors de la lenga e de la cultura occitanas se 'n son anats dimenge de nuèch, dins un accident de veitura : Lugan Bedel e sa companha Anna Mauri.

Lugan èra lo jove capiscòl del Grelh roergàs. Tanben lo president de l'associacion Dètz que recampa una còla de professionals occitanistas de l'audiovisual. Èra lo cachaniuc, lo tresenc enfant d'Anna-Maria e Cristian-Pèire Bedel.

Anna, la companha de Lugan èra catalana d'Espanha. Demorava amb Lugan a Tolosa. Trabalhava a l'Ostal d'Occitània de Tolosa, per l'associacion Convergéncia occitana.

La ceremonia dels obsèquis se tendrà dimècres a 9 oras 45 a la glèisa de Sant Quirze del Vallès, pròche de Barcelona.

Dissabte lo 9, a 15 oras, a la glèisa de Najac, una autra ceremonia es organizada.

Son dos joves, dos amics, estimats de totes, aimables, valents, dubèrts, afogats de lenga e de cultura nòstras que se 'n van. Dos espèrs bèlses de l'occitanisme del sègle XXI.

Pensam a sos parents, Cristian-Pèire e Anna-Maria, als dos fraires de Lugan : Amic l'ainat e Segal lo cabdèt. Lor direm la nostra pena e la nòstra frairièira. (Joan-Loís Blenet, coordinacion occitana)

Aime lo monde...

2011-07-04T07:55:00.000+02:00

Guesquière e Taponier

2011-06-30T12:34:00.001+02:00

Peter Falk

2011-06-29T07:37:00.000+02:00

Junh de 2011

2011-06-29T00:01:00.008+02:00

• Òsca a la Suissa que vòl tanben sortir del nucleari.

• Vergonha a la mòrt qu'a pres Maurice Garrel, Jorge Semprun, Christiane Desroches-Noblecourt, Clarence Clemons, Elena Bonner, Peter Falk e mon amic Privat.

• Òsca a la tanada qu'a pres Berlusconi dins un referendum. Enfin...

• Òsca a Mohammed VI, rei del Maròc, qu'a fach un pas decisiu cap a la democracia dins son país.

• Vergonha al Governament que vòl de mai en mai tractar los enfants coma d'adultes dins los afars penals.

• Vegonha al Governament que gasta tot çò que fasiá que èra plan de viure en França (sistèmas educatiu, de santat, de justicia…).

• Vergonha a l'idèia d'una segonda jornada de solidaritat : n'auràn pas lèu un pete de tustar totjorn suls salariats ? E los beneficis del capital, quora i tocaràn ?

• Òsca al professor François Nicoli, neurològ a La Timòna a Marselha, que ven de demissionar per denonciar lo manca de mejans de l'Espital. Ditz que pòt pas pus far son trabalh convenablament.

• Òsca al jutjament dels complicis de Pol Pot al Cambòdge (1,7 milions de mòrts entre 1975 e 1979).

• Òsca a l'inscripcion de Cevenas e Causses a l'UNESCO.

• Òsca a la liberacion d'Hervé Guesquière e Stéphane Taponier, jornalistas de França Television, ostatges en Afganistan dempuèi 547 jorns.

Jean (Privat) Rouquette (1922-2011)

2011-06-24T12:38:00.013+02:00

A mon amic,

mon car amic Privat.

Aviá gaireben 50 ans de mai que ieu. Èra mon amic, ère son amiga. Jamai ai pas conescut qualqu'un qu'aime tant lo monde, jamai ai pas conescut qualqu'un de positiu coma el. Totjorn èra content de çò que reussissián los altres, èra pas envejós. Se'n rejoissiá. Aviá totjorn d'idèias. Passava pas una setmana sens me venir veire. Quand arribava, disiá : "E ben la ven veire !" (Parlava a la tresena persona) Li respondiái : "E ben a plan rason de la venir veire que sens aquò se languiriá." Totas las personas que son passadas a l'ostal meun an vist Privat. Segur.

Parlava la lenga de sos ancians. L'a pas jamai renegada, el, al contrari. A escrich en occitan.

S'apelava Joan mas aviá pres per pichon nom lo nom de familha Privat per mercejar un oncle seun qu'aviá pas d'enfants e que li aviá balhat son ostal. Atal lo nom de Privat contunhèt d'èsser viu, un pauc… I ère tant acostumada que m'estonave totjorn quand òm me demandava se Privat èra ben son pichon nom.

Sa pòrta èra totjorn dubèrta e aviá una femna sus mesura per aquò. Coma ditz, ela, Marineta : "Aqueste còp nos a escapat..." A totjorn partejat son òme, Marineta.

Ai poscut li dire al reveire quand èra encara conscient, m'a sarrada la man, fòrt. Lo tornère veire 6 oras davant sa mòrt mas aquí, el, me vegèt pas. S'es atudat dins la nuèch del 22 al 23. Me mancarà.

Planvenguts dins ma bibliotèca

2011-06-24T07:51:00.000+02:00

Palestina (de Siné)

2011-06-22T17:26:00.001+02:00

Libia

2011-06-20T08:06:00.000+02:00

Siria

2011-06-20T07:59:00.000+02:00

Ai passat lo DCL

2011-06-08T07:26:00.013+02:00

L'informacion, l'ai ajuda sus facebook. E pas que sus facebook. Es plan facebook. Lo DCL es lo diplòma de competéncia en lenga. Alara, un pauc per militantisme, o cal dire, que de monde an degut se batre per far dintrar la lenga occitana dins la tièira de las lengas avaloradas, me soi marcada. Aquò me costèt, crese, gaireben 70 € (ara aquò's 100, s'aquò vos ditz). Foguère doncas convocada a Milhau lo 21 de mai a 8 oras 30. Ja, lo matin, quand me desrevelhère a 6 oras, me demandère s'auriái pas fach melhor de me'n passar. Mas bon, fasiá polit temps, lo camin es mai qu'agradiu per davalar a Milhau e pièi, per parlar la lenga, qué fariam pas ? Ère la prumièira de convocada. Me metèron dins una pèça, me balhèron lo subjècte e m'ensenhèron çò qu'auriái de far. Urosament, urosament, qu'aviái pas legidas las informacions sus aquel diplòma davant de partir si que non i seriái pas anada. En fach, la competéncia se limita pas a la practica escricha e orala de la lenga : cal far una prestacion comerciala. Sul pic, me soi plan demandada de qué fasiái aquí. Me calguèt, entre autres, jogar un ròtle (per telefòn). La jurada (3 personas, d'après çò que me diguèt la femna del GRETA) èra dins una pèça a costat : un que me parlava al telefòn, los dos autres qu'escotavan e que notavan. Los ai pas vistes, lor ai pas parlat. Prenguère pas cap de plaser per aquò far, sustot que comprenguère pichon a pichon, al fial de l'exercici, que la lenga sola sufisiá pas. D'ont mai l'exercici avançava, d'ont mai me disiái qu'aviái passat l'atge d'aquelas conariás. Lo problèma es que fau pas un mestièr comercial e, qu'en mai d'aquò, aime pas aquò e soi pas facha per aquò. Anère dusc'al cap mas sortiguère d'aquí cansada e frustrada. Cal dire qu'ère tanben contristada de veire que, fin finala, lo Mercat èra decisivament pertot dins aquela societat... E pièi, se pausava un autre problèma. Farà lèu vint ans que trabalhe per la cultura occitana, me vesètz metre qu'ai 2 o 3 sus 5 (i a 5 grases) al DCL en occitan sus mon CV ? Seriá completament contra-productiu. E per de qué ? Per çò que soi pas bona comerciala ? I a quicòm que truca dins l'afar, per qualqu'un que fa pas un mestièr comercial. Urosament, n'i a encara, de mestièrs que son pas comercials !

Bon, tot aquò per dire que s'aviái sachut, i seriái pas anada dins l'idèia de passar una formalitat e d'escambiar amb de monde en occitan : i seriái pas davalada de tot !

Las nòtas son tombadas ièr : ai lo gra 5. Moralitat : soi coma Mossur Jourdain mas m'i tornaràn pas prene !

Joan de Nadau e son diatonic

2011-05-30T23:13:00.002+02:00

17 d'agost de 2011, Sant-Chèli d'Apchèr (e de davant a l'Estivada).

Es atal que vivon los òmes ?

2011-05-30T22:43:00.005+02:00

L'escasença de tornar escotar aquela cançon meravilhosa de Léo Ferré sus de paraulas de Louis Aragon, cantada aquí pel gentissime Lavilliers, lo jorn que m'offrissi un libre de fotografias de las edicions du Chêne, libre batejat "Est-ce ainsi que les hommes vivent ?". Ma bibliotèca n'es tota urosa.

Fòra temps

2011-05-27T16:51:00.003+02:00

Ai un amic que ven de crompar un ostal que degús i a pas viscut dempuèi 1930. Un film i se poiriá virar, lo decòr es prèste.

Srebrenica, 8 000 mòrts

2011-05-27T13:14:00.000+02:00

Estivada 2011

2011-05-27T11:21:00.000+02:00

Quilhons de segal

2011-05-27T08:42:00.001+02:00

Mai de 2011

2011-05-27T08:20:00.004+02:00

• Òsca al prumièr títol de Mélanie Laurent, cantaira, que vene d'ausir.

• Vergonha a la mòrt qu'a pres lo deputat Patrick Roy.

• Òsca als Indians que vòlon pas de l'EPR d'Areva.

• Òsca a la còla de Reporters sans frontières qu'es anada escampar d'encra contra las parets de l'ambassada de Siria a París : "Es l'encra que deu rajar, pas lo sang !”

• Vergonha a l'idèia de lei del Talion ("justiça es facha") dins la mòrt de Ben Laden, amai s'òm pòt èsser urós de saupre qu'aquela poiridura farà pas pus de mal a degús.

• Vergonha als 500 jorns d'embarrament d'Hervé Ghesquière e Stéphane Taponier en Afganistan.

• Vergonha a Richard Gasquet qu'auriá pres un coach per se despartir de son accent de Besièrs.

• Òsca als Espanhòls que s'acampan cada ser sus una plaça de Madrid per demandar una vida melhora.

• Òsca a l'arrestacion de Ratko Mladic (Srebrenica, 1995, 8000 mòrts), 16 ans de fugida.

• Vergonha Bachar el Assad (Siria) e Ali Abdullah Saleh (Iemen) que contunhan de chaplar lor pòble e Vergonha a Kadhafi qu'es encara en plaça.

• Òsca a l'Alemanha que sortirà del nucleari tre 2022 e qu'aurà pas que tres centralas tre 2012.

• Vergonha a la mòrt qu'a pres Michel Boujut (cinéma, cinemas).

Art ruspèstre

2011-05-25T08:08:00.001+02:00

(En fach, aquò's de popas amb un colar.)

Canas 2011

2011-05-23T07:39:00.000+02:00

D'una pèira dos còps...

2011-05-19T18:53:00.002+02:00

Òsca !

2011-05-19T18:46:00.001+02:00

Al secors !

2011-05-15T16:00:00.001+02:00

(Amb una pensada per ieu la setmana qu'arriba...Mercé.)

Lo Larzac al festenal

2011-05-15T12:30:00.002+02:00

(Film de Christian Rouaud)

L'Euròpa me fa mal…

2011-05-14T10:40:00.001+02:00

(Burki)

Soi dins Pèir de Garròs (sègle XVI)

2011-05-12T08:55:00.000+02:00

« A prene la causa damnada

De nòstra lenga mespresada, (…)

Mès au luòc de lanças ponchudas,

Armem-nos de plumas agudas. »

Una bibliotèca es una cambra d'amics

2011-05-08T23:22:00.004+02:00

(Dormisse dins la cambra d'amics)

Revisions

2011-05-06T19:29:00.002+02:00

:)

2011-05-04T13:29:00.000+02:00

Bea... bah...

2011-05-04T07:22:00.006+02:00

Bah... Òc, bah...

Assage de parlar d'actualitat sus aquel blòg e me cal ben parlar d'aquò tanben. Tres causas :

Prumièirament, quand Joan-Paul II èra papa (e aquò durèt un briu !), mai d'un còp me soi encanissada contra el, especialament sul sicut de la contracepcion. De mon vejaire, sos discorses èran luènh de los que se podián esperar d'un sant òme, al contrari mai d'un còp.

Segondament, sa beatificacion es estada facha dins tant pauc de temps qu'aquò li balha un costat "people-télé-réalité" un pauc en desfasament amb lo costat espiritual d'una religion. Aquò fa coma se la religion catolica en crisi voliá tirar lo mai possible sul fial de la popularitat d'aquel òme (cal dire qu'un papa que fa d'esquí, s'èra pas vist gaire de davant...). Aviá sai que mai de carisme que los autres, çò que vòl pas dire que contava de causas mai interessentas que los autres.

Tresenament, soi pas brica badaira e, veire tant de monde lo prumièr de mai a Roma per un òme, aquò me fa bravament paur, a ieu.

D'esperar la sason II : la canonizacion.

Ben a Tolosa (sens transicion...)

2011-05-02T13:16:00.002+02:00

Dead

2011-05-02T12:39:00.000+02:00

Overdose

2011-04-29T08:53:00.002+02:00

Abrial de 2011

2011-04-28T12:54:00.004+02:00

• Vergonha a la mòrt qu'a pres Calvin Russell, Sidney Lumet, Bernard Gaschard, Marie-France Pisier e Gonzalo Rojas.

• Òsca a la capitada de las manifestacions contra l'extraccion del gas de sistre en França.

• Òsca als pòbles del Iemen e de Siria que contunhan de luchar contra los dictators que los governan e òsca al pòble libian qu'assaja encara de far tombar l'òrre Kadhafi.

• Òsca a la fin de la situacion ubuesca en Còsta d'Evòri.

• Vergonha a Gueant, ministre de l'Endedins-que-se-sentís-pas-pus-dempuèi-qu'es-ministre, que vòl demesir l'immigracion legala alara que n'avèm economicament besonh.

• Vergonha a Bachar el Assad que fa tirar sus son pòble e òsca als 230 membres del partit Baas sirian qu'an demissionat.

• Vergonha a aquelses Palestinians falords qu'a tuat Vittorio Arrigoni, militant italian que defendiá la causa palestiniana.

• Òsca als 17 intellectuals israelians qu'an lançada una peticion per la creacion d'un Estat palestinian (sus las frontièiras de davant la guèrra dels 6 jorns de 1967) e per demandar la fin de l'ocupacion israeliana dins los "territòris ocupats".

• Vergonha als pro-nuclearis que contunhan lor catechirme alara que lo problèma Tchernobyl es pas encara reglat, 25 ans après.

• Vergonha a la reconeissença per l'Unesco de la corrida coma patrimòni immaterial de França.

Paure pòble sirian...

2011-04-25T17:52:00.001+02:00