01/07/2015

De mots

L'Euròpa dels poètas es nascuda occitana.
Un Catalan es un Occitan qu'a capitat.
En tota causa cal amaginar la fin.
Sèm pas la meteissa persona tot lo long de la vida.
Quand soi urosa n'aprofièche per èsser contenta.


L'esperit vei venir de pus luènh que los uèlhs.
En patz amb se, en patz amb lo monde tot.
Èsser son sol mèstre.
La pus polida lenga del monde es aquela de las breçairòlas que vos cantava la vòstra memina.
...prene la causa damnada,
De nòstra lenga mespresada, (…)
Al luòc de lanças ponchudas,
Armem-nos de plumas agudas.
La vida pren de temps.
Lo cuèr se fa pas tot sol.
Soi pas mèstra dins ieu.
Garirai de tot, amai del pus missant.
E s'òm assajava d'èsser urós, pas que per donar l'exemple.
L'aiga calda emblidarà pas jamai qu'es estada freja.
Al mièg de tant de dangièrs, me demòra : ieu.
Un libre fa tant de besonh coma un laguiòla.

Aucun commentaire: