08/01/2015

L'emplastre

Un emplastre. Cabu, lo brave Cabu, Charb lo coratjós e Wolinski l'istoric. Puèi comprenguère que mon Bernard Maris del divendres matin e Tignous de las moscas èran tanben tombats. Puèi Honoré e sos dessenhs negres que remirave tant. Dotze, dotze mòrts per la Libertat. Quicòm que vos tomba sul cap e que vos fa un mal de can. E, sai pas per de qué, òm i crei sul pic. E aquò vos assuca encara mai d'i creire sul pic.
Brame dempuèi ièr. Brame per çò que, tot aquel monde, es ma familha. Brame per çò que pense coma elses pensavan. Brame per l'injustícia. Brame per çò qu'aquel brave, brave, brave monde es mòrt, mòrt, mòrt. 
Aqueste matin, sola sul camin del trabalh, me fasiá mai que jamai besonh d'èsser en familha. Escotère la matinala d'Inter e plorère amb Seux, amb Cohen, amb Val, amb Guetta, amb Pelloux. Puèi venguèt la votz rasseguranta del paire Badinter. Ère vertadièirament en familha. Bramave encara mai mas ère pas sola. Ère amb los que me causiguère fa bèl briu.
Ièr, a l'ora que se fasián assassinar, ère dins la glèisa de Camarés a entarrar Ives Roqueta.

Dempuèi ièr, de carradas de dessenhs mai que bons son publicats.
Dificil de far una causida. 

3 commentaires:

Anonyme a dit…

Brame tanben, las balas arrestaràn pas las gredons e las voses dels poètas per cridar la libertat.

mirelha a dit…

Ieu tanben èri dins la glèisa del Pont de Camarés a enterrar l'Ives e pensavi pas que los assassins de la Libertat èran a tuar nòstres "amics"... A la sortida, èrem totes pivelats, sens i creire mas èra vertat...

Patricia a dit…

Se solament aviái avuda una pancarta "Soi Fadarèla”, nos seriam vistas ! ;)