08/09/2014

Un còp l'estiu passat…

…e 100 000 visitaires après, anère al Musèu Soulages de Rodés. Comencèrem per anar manjar un miwam (miam !) a cò de Bras (Pierre Niney al ras, aquò gasta pas res) e pièi dintrèrem dins lo "negre" qu'es pas tant negre qu'aquò, mas aquò o sabiái ja per çò que treve pas mal del costat del musèu Fabre de Montpelhièr. Los que se trufan de l'òbra de Soulages se deurián calar : del temps que elses èran encara a se far cambiar las pelhas per lor maire, Soulages expausava ja a New-York. N'i a qu'an lo Ieu talament subredimencionat que veson pas las coniflas que son venguts. L'ombra del Ieu sovent fa de tòrt. 
Après, anèrem far quatre-oras tornar a cò de Bras per tastar un borriòl : meravilhós.
E pièi, al Musèu Soulages, i a lo trabalh de l'artista mas i a tanben lo trabalh dels arquitectes catalans. Se me voliái far bastir un ostal, fariái far una replica del Musèu Soulages, en pichon e sus un causse.

2 commentaires:

JP la rapieta a dit…

Qua'iment au mesma momint, sus un cibercaier francilhon :

http://notesdemusees.blogspot.fr/2014/09/rodez-musee-soulages.html

Coralament,

JPeire

Patricia a dit…

Se venes, veiràs que faràs la meteissa !