31/10/2013

Octobre de 2013

• Òsca al Papa Francés I qu'es pas tant papa que n'a la mina (particularament sus la plaça de las femnas dins la Glèisa, metre los refugiats dins los convents voides).
• Vergonha a la stigmatizacion del pòble Ròm. Vertat que i a de problèmas locals mas la generalizacion es totjorn dangièirosa.
• Òsca a la justicia que met lo nas dins la familha Dassault.
• Vergonha a la misèria que buta tant de monde d'Africa dins de batèus de fortuna per venir cercar un monde melhor en Euròpa (300 mòrts pescats a Lampedusa en Italia). Una mar de mòrts.
• Vergonha a la mòrt qu'a pres Patrice Chéreau, Daniel Duval e Georges Descrières.
• Vergonha al Tea-party (drecha extrèma als USA) qu'a assajat a blocar lo país per demandar la fin de la seguretat sociala per totes mesa en plaça per Obama.
• Òsca a la liberacion de Thierry Dol, Daniel Larribe, Pierre Legrand e Marc Féret, ostatges al Niger dempuèi 3 ans.

21/10/2013

Georges Descrières (1930-2013)

Ai totjorn aimat lo generic. Auriái volgut avure totjorn quauqu'un al ras de ieu per dançar coma dins lo generic.

09/10/2013

Prèmi Nobel de paciéncia...

...decernit a Inou*, mon lapin
(uèlhs barrats, nas laurat, còl machugat).
*Aquò vòl dire "can" en japonés.

07/10/2013

Quand Milhau èra catalano-aragonesa

Los 4, 5 e 6 d'octobre, se tenguèt a Milhau un collòqui sus La vicomté de Millau au temps de la domination catalano-aragonaise. 
Son intervenguts : Jacques Frayssenge (Milhau), Jean-Marie Carbasse (istòria del drech, Montpelhièr), Martin Alvira Cabrer (tractat de Milhau 1204, Madrid), Jérôme Belmon (comtes de Rodés, Ecole des Chartes), Laurent Macé (sagèls e eraldica, Tolosa), Xavier Sanabuja Anguera (numismatica, Barcelona), Jean Delmas (roman de Jaufre, Rodés), Anne Brenon (Cançon de la crosada, CIRCAED), Pilar Jimenez (Muret 1213, Toulouse, CIRCAED), Françoise Galès (Torre dels reis d'Aragon, Milhau), Alain Vernhet (Sant-Martin de Prís, Milhau), Jacques Miquel (Templièrs e Espitalièrs, Milhau).
Al sègle XII, los comtes de Tolosa e los reis d'Aragon se grapinhavan de longa dins çò qu'apelam duèi lo grand sud de França. Los Aragoneses tenián bravament de plaças en Roergue. Los senhors locals sostenián siá lo comte de Tolosa, siá lo rei d'Aragon, o quora un, quora l'autre. Lo comte de Rodés èra sometut als dos : vassal de dos poders rivals, adujarà quora un, quora l'autre. Amb los sagèls de las familhas, podèm saupre s'èran puslèu del costat raimondenc o del costat dels Aragoneses. A Najac (oest), èran puslèu de Ramondencs, a Severac (pas luènh de Milhau), puslèu del costat dels Aragoneses. S'opausavan mas, tant las colors catalano-aragonesas (bandas rossèlas e rojas) coma la crotz dicha occitana dels comtes de Tolosa, tot vendriá de Provença.
A Milhau, los reis d'Aragon avián lor torre. Es ara la basa de çò qu'apelan lo beffroi. Los consuls de Milhau estimavan mai los Aragoneses que nos pas los de Tolosa per çò que respectavan mai las libertats de la vila (carta de Milhau, 1187, jos Alfonsa d'Aragon).
Dins l'istòria de Roergue, los Aragoneses son tanben importants per çò que son elses que balhèron de tèrras als Templièrs sul Larzac. Templièrs qu'assajaràn totjorn de demorar en defòra dels conflictes locals (e que nos daissaràn de cartularis escriches en occitan).
En 1204, Pèire II d'Aragon, Raimond VI de Tolosa e Alfonsa II de Provença (fraire del rei d'Aragon) signèron un tractat d'ajuda mutuala, tractat ofensiu e defensiu. Lo tractat ditz pas contra qual. La meteissa annada, Pèire II d'Aragon condamnèt l'eretgia (s'anarà far coronar a Roma en 1205 per Innocent III). Benlèu que lo tractat de Milhau de 1204 es estat signat per assajar d'empachar una intervencion armada contra l'eretgia… E benlèu tanben que lo tractat de Milhau a dubèrt los uèlhs del papa e los del rei de França sus un sud poderós… La question demòra pausada.
Reconciliats dempuèi la fin del sègle XII (1190), comte de Tolosa e rei d'Aragon se batràn amassa a Muret en 1213, mas i subiràn lor ultima desfacha contra las armadas francesas e Pèire II i daissarà la vida. Son filh Jaume Ièr abandonarà tot aicí per se virar cap a la pininsula iberica (refusarà d'adujar los Occitans contra lo rei de França en 1226). Coneissèm la seguida.
Cal notar que lo roman de Jaufre, roman arturian de la fin del sègle XII o de la debuta del sègle XIII, escrich en occitan, es dedicat a un rei d'Aragon (siá Alfonse II, siá Jaume Ièr, puslèu lo segond).
La segonda jornada del collòqui s'acabadèt per la visita de la Torre dels reis d'Aragon, carrièira drecha, a Milhau, e per la visita dels vestigis de la glèisa e del cementèri de Sant-Martin de Prís, al ras de Creissèls. Es aquí que Raimond VII tombèt malaute en tornant d'acompanhar Loís IX a Aigas-Mòrtas en 1249. I redigiguèt son testament, balhant tot a sa filha unenca Joana maridada al fraire del rei de França. Lo darrièr de la dinastia ramondenca moriguèt quauques jorns après, lo 27 de setembre, a Milhau o pas luènh de Milhau. Ai legit sai pas ont qu'avián davalat son còrs a Tolosa pel Tarn. Sai pas s'aquò's validat pels istorians.
La tresena jornada siaguèt consacrada als Templièrs e Espitalièrs amb la visita de La Cobertoirada e de Santa-Aulària de Cernon jos la direccion de Jaume Miquèl del Conservatòri Larzac templièr e espitalièr. Voliái pas mancar aquò e soi pas estada decebuda. Ara cal esperar los actes d'aquel collòqui tant enriquissant.