27/03/2013

Las jòias de la modernitat

Ièr a ser, ère a Naucèla amb la Coordinacion occitana d'Avairon per aprestar lo Passacarrièira del 20 d'abrial a Rodés. La reunion deviá èsser dins una sala del complèx esportiu del vilatge. Arribèrem un quart d'ora en avança davant la pòrta de la sala e capitèrem pas a la dubrir amb la clau que nos avián balhada. Quauqu'un nos venguèt explicar qu'aquela pòrta aviá una sarralha electronica e que se podiá pas dubrir davant l'ora. Bon. Esperèrem un quart d'ora. A l'ora dicha, assagèrem tornarmai. La sarralha voliá pas res saupre. Benlèu que la clau èra pas estada programada per la bona ora... Nos calguèt anar far la reunion dins la sala d'espòrt.
Aquò me desespèra de veire aquela modernitat que fa cagar tot lo monde : es qu'un responsable d'associacion es pas capable de prene una clau normala, de dubrir una pòrta normala per una reunion, de tornar barrar la pòrta normala en fin de reunion e de tornar la clau normala a qual de drech après ? De tot biais, la clau electronica, la cal ben tornar tanben… E se la reunion dura mai que previst, demoram clavats dedins coma de rainalds dins la cava, lo gas en mens ? Brrrrr... Comprene pas tot.
Aquò's coma a Laissac, autre vilatge roergàs. An bastit una residéncia amb d'ostals pegats los uns contra los autres e una piscina al mièg. Perqué pas ? Mas, tot lo torn dels ostals, an montat un cledat naut coma tres òmes e, per dintrar dins la residéncia, cal un còde, amai a pè ! Fa òrre. Aviái vist aquò, fa quauquas annadas, a la television : los vièlhs de Miami fan aquò e meton un garda a la dintrada. De camps segurezats. Quante tristum ! Me pagarián, i anariái pas viure, ieu, dins aquel clastre.
Tornar, pel moment passan una pub per la domotica : los contravents de ton ostal se barran totes sols e al còp (al secors !) e pòdes agachar ton salon tota la jornada dempuèi ton telefòn portable. Vist d'aicí, aquò fa paur... o rire puslèu. Ja m'agrada d'agachar los qu'an los contravents electrics quand l'electricitat se'n va lo matin de bona ora. Demòran barrats e, quand lo lum tòrna una segonda, montan d'un centimètre. Me fa rire. Aquò fa pensar a Joan de Floreta. Lo monde devon aimar de dependre d'un fum de causas que ne son pas mèstres. Estrategia d'evitacion : ieu, mos contravents, los barre e los dubrisse quand vòle.

Aucun commentaire: