08/02/2013

Plomaira d'òmes

Fa quauques jorns qu'ai acabat Nana. Coma l'Assommoir, quel libre fa partida de la tièira dels Rougon-Macquart de Zola. Aquí es question de prostitucion al temps de Napoleon III. Aquela Nana partís de plan bas per arribar plan naut, al cap d'una riquesa indecenta (una mena de Zlatan davant l'ora, cadun son espòrt). Bon, Nana met un ricàs de comte coma una pelha, l'amor pòt far venir cabord, aquò rai, mas que plome tant de tipes qu'aquò, es un pauc fòrt, de mon vejaire. I ai pas cresegut. Que ne passe, d'òmes, òc, ne fa mestièr, mas que tant li daissen lor fortuna, es dificil d'o creire. Sustot qu'a pas inventada l'aiga tebesa, la filha… La Nana del libre seriá inspirada del personatge de Blanche d'Antigny. Aimariái ben de saupre s'aquela ne plomèt tant qu'aquò d'òmes… E desire a Zlatan una fin melhora.

2 commentaires:

Tam a dit…

Ieu, m'agrada l'impression nègre d'Emile Zola.

Patricia a dit…

Ieu tanben mas l'afar del comte auriá sufit. Per èsser negre, es negre... E la fin, quand los òmes demòran totes sul trepador !