07/01/2013

Las istòrias d'amor s'acaban mal en general

Internet a pas res inventat. Quand ère a legir "Une vie" de Maupassant, la maire de l'eroïna legissiá "Corinne ou l'Italie" de Mme de Staël (1766-1817), la filha de Necker. Coma s'èra un ligam internet, un mot d'un tèxte que vos mena sus un autre siti, crompère sul pic "Corinne ou l'Italie". Quand agère acabat mas Maupassantariás, lo tombère dins quauques jorns (amai s'es espés). 
Es una istòria d'amor entre un Escossés e una Italiana. Per ieu qu'aime l'Italia, èra de pan benesit : descripcion de Roma, de Naplas, de Florença, de Venisa (dels monuments, de las òbras d'art, de la mentalitat dels Italians, dels Angleses e tanben dels Franceses). Tot aquò a l'entorn de l'istòria d'amor, fin finala terribla, coma o son totas las istòrias d'amor passionalas (l'autor descriu perfiechament, al fial de las paginas, lo tèrratremol qu'enduran un e l'autre a mesura que la passion creis). Ne pòde pas dire mai, que l'istòria recapta un secret. Me calguèt quauques jorns per començar de legir quicòm mai. I a de libres, coma aquò, que l'òm deu digerir. Mercé a Maupassant d'avure mencionat aquel libre dins son raconte.

1 commentaire:

Tam a dit…

Ou! Lo vau crompar tot d'una.