27/12/2012

Maupassantariás

Aquò m'èra pas arribat dempuèi un brieu, ai lo temps. E sustot, ai lo temps de legir. Ai dins ma bibliotèca la "bibliotèca ideala de d'Ormesson" amb sa causida d'autors e, per cada autor, una causida d'òbras. Prenguère doncas lo prumièr de la tièira : Maupassant (sai pas cossí se fa qu'o legiguère pas a l'escòla).
Comencère per "Boule de suif" e ne tombère a la revèrs. Aquò se legís dins una ora e es plen d'umor (negre). Es pendent la guèrra de 70. De nòbles, de borgeses e una prostituida se tròban dins una aubèrja e ne poiràn partir pas que se l'oficièr alemand, que i es tanben, passa una nuèch amb la filha. A la debuta, tot lo monde es ofensat puèi, a mesura que lo temps passa, los autres començan de se dire que la filha i poiriá ben anar, un de mai o un de mens… Excellent. Contunhère per "La maison Tellier", l'istòria corta de prostituidas que van a la comunion de la neboda de la maire macarèla a la campanha. Plasent. Puèi me metère a legir "Une vie" e, aquí, posquère pas pus daissar lo libre. La nuèch, lo jorn, pensave pas qu'a una causa : avure un moment per contunhar de legir. Duèi, òm batejariá lo libre "Vie de merde". Una capitada totala, aquel libre. Après, legiguère "Bel ami". M'agradèt mas un pauc mens que "Une vie". Es l'istòria d'un polit enfoirat, un enfoirat de prumièira, talament enfoirat que, quand i tòrne pensar, ne soi encara espantada. Puèi, tombère "Pierre et Jean" dins dos jorns, l'istòria de dos fraires, un es fach eritièr d'un amic de la familha e l'autre pas. Plan tanben. Acabère per "Le Horla", lo raconte del començament de la foliá d'un òme. Çò qu'aime dins Maupassant es que l'istòria avança a cada pagina. 

Aucun commentaire: