A LAS FADARELAS OCCITANAS: Trabalh de memòria...

Brabum / Missantum

• Vergonha a la mòrt qu'a pres Pierre Mauroy et Maurice Nadeau.

• Vergonha a Recep Tayyip Ergogan, primièr ministre turc, qu'utiliza la fòrça per sortir los manifestants de la plaça Taksim e òsca a l'apèl a la cauma generala.

• Vergonha al Papa novèl que nos vòl balhar de leiçons sus las leis que votam en França.

• Vergonha al governament grec qu'a barrada sa ràdio-television publica per causa d'austeritat e òsca a lo Conselh d'Estat que l'a tornada dubrir.

• Òsca a Mahmoud Ahmadinejad qu'es pas pus president de l'Iran.

• Vergonha al projecte de lei sus la tranparéncia del monde politic qu'es pas a l'auçada de çò que s'èra dich.

Lo mot del jorn (archius)

La solesa causida demanda bravament de fòrça. Non pas per la susportar mas per susportar los que comprenon pas.

...prene la causa damnada,

De nòstra lenga mespresada, (…)

Al luòc de lanças ponchudas,

Armem-nos de plumas agudas.

L'Euròpa dels poètas es nascuda occitana.

Un Catalan es un Occitan qu'a capitat.

En tota causa cal amaginar la fin.

Sèm pas la meteissa persona tot lo long de la vida.

Quant plaser de trabalhar per de Senhors ! Mas los Senhors son rares.

Quand soi urosa n'aprofièche per èsser contenta.

L'esperit vei venir de pus luènh que los uèlhs.

En patz amb se, en patz amb lo monde tot.

Èsser son sol mèstre.

La pus polida lenga del monde es aquela de las breçairòlas que vos cantava la vòstra memina.

La vida pren de temps.

Lo cuèr se fa pas tot sol.

Soi pas mèstra dins ieu.

Garirai de tot, amai del pus missant.

E s'òm assajava d'èsser urós, pas que per donar l'exemple.

L'aiga calda emblidarà pas jamai qu'es estada freja.

Al mièg de tant de dangièrs, me demòra : ieu.

Un libre fa tant de besonh coma un laguiòla.

Vielhir desliura.