A LAS FADARELAS OCCITANAS: Li t'anam far veire !

Lo mot del jorn (archius)

La solesa causida demanda bravament de fòrça. Non pas per la susportar mas per susportar los que comprenon pas.

...prene la causa damnada,

De nòstra lenga mespresada, (…)

Al luòc de lanças ponchudas,

Armem-nos de plumas agudas.

L'Euròpa dels poètas es nascuda occitana.

Un Catalan es un Occitan qu'a capitat.

En tota causa cal amaginar la fin.

Sèm pas la meteissa persona tot lo long de la vida.

Quant plaser de trabalhar per de Senhors ! Mas los Senhors son rares.

Quand soi urosa n'aprofièche per èsser contenta.

L'esperit vei venir de pus luènh que los uèlhs.

En patz amb se, en patz amb lo monde tot.

Èsser son sol mèstre.

La pus polida lenga del monde es aquela de las breçairòlas que vos cantava la vòstra memina.