27/05/2011

Fòra temps

Ai un amic que ven de crompar un ostal que degús i a pas viscut dempuèi 1930. Un film i se poiriá virar, lo decòr es prèste.

4 commentaires:

Jordi Riera a dit…

Ieu demòri [uèi pas, ei en passat, a primèrs de abril, sabi pas eth passat deths vèrbs]en un ostal semblant ath Prepirineu catalan. Eth vòstre amic a un trésor!

Pèrdona eth meu mal occitan, un amic me digui, aucun còp, "ei milhor un mal occitan que un bòn frances"


Salut!

Patricia a dit…

Òc, mon amic a d'astre.
E ton occitan es perfièch !

manjacostel a dit…

Reverta un ostal que coneisse del costat Saint Martin o un autre de Labessière de Lunet . Vertat que la chiminèa me far somiar...Non?

Patricia a dit…

Sent-Martin de Lenna ?
Non, aquel es plen oèst, pas luènh de Carcin.
Pas un espeçut de plastic dins aquel ostal...