30/07/2010

Marti

Ben non, aviái pas encara vist Claude Marti e son torn del monde dels cants reivindicatius… Me cal sortir de ma tuta, o sabe, mès ara que l'ermitatge se sarra (Woerth es encara en plaça), o me caliá far. Es fach e ne soi urosa. Èra plan. E pièi ai vist fòrça monde del nòstre monde occitan. Aquò fa de ben.

Los bons costats de Facebook

:)

Sabe ben que n'i a que contunhan de pensar que cal espintar una cavèca viva sus la pòrta de l'estable per se parar del missant uèlh, que n'i a que contunhan de jogar a la croqueta russa* amb los cats negres e que n'i a qu'aiman de veire crebar un brau dapasset, mès ieu me regaudisse d'aquela decision catalana.
(*) Per reprene una trufariá dels Pagalhós (dimècres a ser a l'Estivada de Rodés), jogar a la croqueta russa : anar metre las croquetas del cat de l'altre band de la departamentala.

23/07/2010

Julhet de 2010

• Vergonha a la mòrt qu'a pres Laurent Terzieff (nascut a Tolosa en 1935).
• Vergonha al governament que baissa pas lo budget de la Defença (per assajar d'estorrar los deutes publics) e qu'anoncia que va puslèu contunhar de tustar sus la classa mejana.
• Vergonha a Alain Joyandet e Christian Blanc (demissionats del governament per causa que la Premsa a fach sortir que lo prumièr aviá pres un jet privat per anar a una reunion a las Antilhas (mai de 100 000 euròs) e qu'aviá assajat de passar per dessús las leis per abure un permés de bastir sai pas qué dins lo Var, e que lo segond s'èra fach pagar per l'Estat una nòta de 12000 € de cigars) que van tornar trobar lor plaça de deputats còp sec (de mercé una lei de... 2008).
• Vergonha a la mòrt qu'a pres Bernard Giraudeau, 63 ans.
• Vergonha als terroristas d'Al-Qaeda qu'an executat lor ostatge francés, Michel Germaneau, al Mali. Michel Germaneau, 78 ans, èra retengut alai dempièi abrial. Ancian engenhaire, trabalhava per d'associacions que s'ocupan d'escolarisacion e de santat.
• Òsca a la condamnacion a 30 ans de preson de Douch, borrèu Khmèr Rouge, per crimi contra l'Umanitat (15 000 mòrts entre 1975 e 1979).
• Òsca a la fin de la corrida en Catalonha.
[Encara l'afar Bettencourt-Woerth. Ai dich que, se Woerth tombava pas, me fasiái ermita de tant que la poiridura de l'Estat seriá aquí probada.]

20/07/2010

Afar Woerth-Bettencourt

2007 : la filha de Liliane Bettencourt (la femna la mai rica de França, eretièira de L'Oréal) plaija contra François-Marie Banier, cortesan modèrn, que se fariá balhar d'argent per la femna vièlha. Afar privat.
2008-2009 : La justicia trabalha e lo Ministèri public classa l'enquista sens seguida, lo plaijament serà per julhet 2010. Liliane Bettencourt se vòl pas far expertesar medicalament.
2010 : Mediapart, siti d'informacion sus internet, sortís d'enregistraments fachs al rescondut en 2009 e 2010 per un servidor de Liliane Bettencourt. Òm ausís que la miliardària a de còmptes en Suissa, una iscla dins un paradís fiscal e que balha d'argent a de personalitats politicas (lo nom d'Eric Woerth, ministre del Budgèt de l'epòca, es citat). Se pòt doncas pensar que Woerth, ministre del Budgèt, auriá poscut barrar los uèlhs sus l'evasion fiscala de la miliardària en escambi de l'argent balhat al partit politic (UMP) qu'a coma tresorièr… Eric Woerth ! En mai d'aquò (lo mai grèu de mon vejaire), òm ausís Patrice de Maistre, conselhièr financièr de la miliardària, li anonciar que l'afar judiciari entre ela e sa filha se poiriá arrengar (lo procuraire Courroye cargat de l'afar es conegut coma un amic del President Sarkozy). Òm apren enfin que la femna d'Eric Woerth trabalha per Patrice de Maistre (en resumit, la femna del ministre del Budgèt trabalha per una entrepresa qu'es en carga de la fortuna d'una femna qu'a de còmptes en Suissa). En 2008, Eric Woerth espintèt personalament la legion d'onor a Patrice de Maistre. Òm se pòt legitimament demandar s'èra per lo mercejar d'emplegar sa femna o per l'onorar de s'ocupar talament plan de la fortuna de la femna la mai rica de França que el, ministre del Budgèt, a pas besonh de susvelhar aquò ? Si que non, perqué decorar Patrice de Maistre ?
Sus aquelas revelacions, l'UMP se plaça coma un òme sol darrèr Woerth, ara ministre del Trabalh e nos explica qu'òm ne vòl a Woerth que mena la refòrma de las retiradas. Tot lo monde (o gaireben) dins l'ostal UMP sembla trobar normal qu'un ministre del Budgèt posque èsser tanben tresorièr d'un partit politic. La premsa es qualificada de fascista, los que gausan dubrir lo cais de pojadistas que fan lo jaç del Front Nacional.
Florence Woerth anoncia que va demissionar. Eric Woerth ditz pas res saupre de la situacion fiscala de la femna la mai rica de França. La miliardària anoncia que va regulirizar sa situacion fiscala. Lo plaijadís entre la maire e la filha Bettencourt es reportat sine die.
Mediapart publica lo testimoniatge de l'anciana comptabla de Liliane Bettencourt. Aquela assegura que Patrice de Maistre a balhat 150 000 € (en bilhets) al tresorièr Eric Woerth en 2007 per pagar una partida de la campanha presidenciala de Nicolas Sarkozy. De leis defendon aquelas practicas.
Un rapòrt de l'Inspeccion genarala de las Finanças ditz qu'Eric Woerth "es pas intervengut" dins lo dorsièr fiscal de la miliardària. Eric Woerth anoncia que va daissar son pòste de tresorièr de l'UMP.
Patrice de Maistre e François-Marie Banier son plaçats en garda a vista. Aquí, de Maistre reconeis qu'Eric Woerth es intervengut per far embauchar sa femna Florence. Woerth denega. Sarkozy e Fillon contunhan de lo sosténer e lo daissan en plaça.
Lo procuraire Courroye refusa de balhar de pèças del dorsièr (la transcripcion dels enregistraments) al jutge Isabelle Prévotz-Desprez que vòl enquistar sus l'afar. Lo coble Woerth va èsser ausit per la policia.
Aquí çò que ne sabèm per ara. D'aquel temps, lo pòble agacha, s'encanissa e se soven del President Sarkozy qu'anèt festejar son eleccion al Fouquet's. Sai pas cossí aquò se va acabar mès me sembla que i a pas que doas sortidas :
- Woerth es mantengut en plaça o se'n va al remanejament anonciat per la davalada e aquí òm se pòt far de pensament per l'avenidor. La classa politica seriá declarada oficialament poirida. A drecha per causa d'aquelas revelacions e a esquèrra per çò qu'auràn pas pro levat lo nas, tròp enfangats dins las meteissas practicas. Paure Montesquieu... ;
- Woerth tomba e amb el lo sistèma sosterranh. Tomba non pas per çò qu'es un òrre malonèst mès per çò qu'a fach l'error de gardar sa plaça de tresorièr de l'UMP quand èra al Budgèt e qu'aital a levada la lèbre, el que fasiá pas ni mai ni mens que son trabalh de politic coma òm lo li aviá ensenhat (pichons arrengaments entre amics rics). Mès, per aquel epilòg, cal de contra-poders poderoses e la volontat de far tombar un sistèma vièlh coma lo monde e d'afortir l'independéncia de la Justicia. La França se'n portariá plan. Montesquieu totjorn viu !
De sègre.

18/07/2010

Una votz

Ièr, Bernard Giraudeau a defuntat. Lo cancèr l'a pres a 63 ans. Per ieu, Bernard Giraudeau es çò premièr una votz e una votz qu'ai escotada sovent sus la rota, qu'aviái crompat lo CD de l'istòria del cat bèl negre e gròs de Luis Sepulveda. Al cinemà, me sovene sustot del "Fils préféré" de Nicole Garcia. L'òme m'interessava pas mai qu'aquò. Aviá contat, benlèu dins un libre, qu'èra un òme a femnas e me sembla que qualqu'un li escupiguèt un jorn a la radiò : "Une femme dans chaque port, un porc dans chaque femme." Ne soi pas segura mès me sembla. Pièi, cal dire que fasquèt pròba de bravament de coratge dins la malautiá. Ne parlava dubertament dempièi un briu. Coma de costuma, amb mon optimisme caput, cresiái que ganhariá la partida fin finala.

12/07/2010

Lo cap en bosiga

De Jean Becker, 2010.
Amb Gisèle Casadesus, Gérard Depardieu, Morane, Patrick Bouchitey, Jean-François Stévenin, François-Xavier Demaison.
Un film bravonet de Jean Becker qu'a fach tanben "Deux jours à tuer", "Effroyables jardins" e "Dialogue avec mon jardinier". Gisèle Casadesus i joga una pichona memina adorabla e sabenta que vòl partejar son amor dels libres amb un Gérard Depardieu pas tròp dubèrt a tot aquò.

04/07/2010

Fau mon Ben

Coma mon baromètre es ara un pauc espelhat (dos estius al solelh, al vent o a la pluèja), me caliá ben far quicòm...

03/07/2010

Per mon estiu

Me garde totjorn quicòm de bon per marcar mon estiu. Aquò fa qu'après me dise : "Ten, quand anère aquí o aquí, que fasquère aquò e aquò, qu'ère amb un tal o una tala, ère a legir tal o tal libre." L'an passat ère amb Tolstoï, aquest'an soi amb Kerouac (1922-1969).
"Sur la route" sortiguèt en 1957 e nasquèt la beat generation. Los conservators farguèron alara lo mot beatnic (caliá ben, a aquela epòca de guèrra freja, trobar un nom un pauc rus per li balhar una mina pejorativa). Kerouac escriguèt son roman d'una tira, sens cap de capitol, nimai de paragraf, picat a la machina sus un rotlèu fach de fuèlhas de papièr qu'aviá assembladas. Mès, per èsser publicat, li calguèt cambiar fòrça causas e ajustar capitols e paragrafs. Duèi, sortís la version del rotlèu premièr, i cabusse dedins.