02/12/2010

Romain Gary (1914-1980)

Fa 30 ans duèi que Romain Gary causiguèt d'arrestar de viure. Ieu, dintrère dins l'òbra de Gary per azard e pel cinema. Un après-miègjorn qu'ère a l'ostal, tombère sus un film amb Romy Schneider e Yves Montand. Lo film aviá ja començat. M'assetère sus la taula del salon e i demorère sens bolegar dusca a la fin. Es lo sol còp qu'aquò m'arribèt dins ma vida. Èra "Clair de femme" de Costa Gavras. E crompère lo libre. Pièi los altres libres : "Chien blanc" (qu'es de far legir a totes los adòs, sul racisme), "La vie devant soi" (*) (l'istòria d'una josieva salvada dels camps - Simone Signoret dins lo film - que garda d'enfants de prostituidas, lo pichon Momo demorarà al ras d'ela, mòrta, pendent tres setmanas), "La promesse de l'aube" (sus sa maire), "Les racines du ciel" (lo prumièr Goncourt) e talament maites de bons tanben.
Sa vida tota es un roman : nascut a Vilnius, vengut a Niça a 14 ans sol amb sa maire, engatjat en 40 amb de Gaulle, companhon de la Liberacion, ambaissador de França, espós de Jean Seberg ("A bout de souffle")…
S'avètz pas res de legir pel moment…
(*) Agèt lo Goncourt pel segond còp amb aquel, jol nom d'Emile Ajar.

Aucun commentaire: