27/10/2010

Marselha

Coneissiái Marselha davant de conéisser París. Anave sovent a Auriòl, al ras d'Aubanha, passar l'estiu, quand ère pichona. Fa que los cosins me menavan de còps a Marselha : lo pòrt vièlh (ai un sovenir esmogut d'un fuòc d'artifici, un 13 de julhet, sus un batèu, entremièg los dos fòrts que gardan la dintrada del pòrt), la Canabièira, la Bona-Maire (qu'òm s'i pòt pas téner drech quand lo mistral bufa)… E arribave de còps per la gara Sant-Carles. Òc, mès i ère pas jamai anada tota sola, vòle dire bèla. Dempièi la dimenjada passada, es fach. Bon, ai pas plan causida la dimenjada : i aviá d'escobilhas pertot. Mès coma pense çò prumièr als paures ramassaires que son mal pagats e que son forçats de caumar per se far ausir, endure tot aquò plan aisidament (los plangiái sustot del trabalh qu'aurián a far après...).
Ai descobèrt Lo Panièr (quartièr vièlh de Marselha, darrèr l'ostal de comuna). Es un endrech a part, un vilatge traversut al mièg de la vila de las avengudas bèlas. Marselha es una vila multiculturala, un mescladís de caras. Lo monde i son plasents, te parlan naturalament. Ai aimat Marselha, amai se la Provençala se soven pas gaire qu'èra provençala (al prumièr còp d'uèlh, pel mens). E pièi i a quicòm que m'a totjorn suspresa : los Marselheses son pas brica curioses de çò que i a en defòra de la region marselhesa. Benlèu que pensan qu'an tot : la mar, lo solelh, la vila, la natura al ras…
I tornarai encara, a Marselha, de segur. N'ai plan enveja. E voldriái conéisser Lion tanben. Aquí, i ai pas fach que passar en TGV.

2 commentaires:

manjacostel a dit…

Marselha , i soi passat sens o veire,quand èri jove , una vila polida , de segur , segrèta . Un ser a la television , descubriguèri aquela vila meravelhosa , las calancas per exemple , las mais polidas balsas del païs, a mand d'estre vendudas , ambe l'accent, coma Niça, als parisencs, qu' ambe lo TGV es possible . Tot es possible.
La vertat tota linda.
Lo borgès del 16 éme arondiment de Paris crompa lo païs per melhor lo vendre als estrangiers.
Que vòls ? Far tot petar?

Patricia a dit…

A… las calancas… Meravelhosas ! Cal far lo camin que va de Marselha (La Poncha Roja) a Cassis. E davalar a Sormiu tanben.