25/06/2009

Ieu, ère Jill !

"Drôles de dames"
I aviá Kelly Garrett, Sabrina Duncan e Jill Munroe. Lo cancèr a pres Farrah Fawcett uèi.

M'anatz pas creire...

Duèi, m'a calgut anar veire un mètge a Rodés. Lo coneissiái pas e, coma de costuma, cada còp que vau veire un mètge, prene un libre per esperar (e espère esperar !). Vos ai dich que, pel moment, ère dins "Anna Karénine". Dempièi qu'ai començat, me'n congoste. Bon. Doncas, lo mètge me fasquèt dintrar e me trobère davant el amb mon libre a la man. Lo pausère sus la cadièira al ras de ieu. Al moment de me'n anar, lo mètge prenguèt lo libre e me demandèt de lo sègre davant un mòble al fons de la pèça. Sul mòble, una fòtò bèla, de monde a taula, defòra. Aquí, pausèt son det sus un òme : Tolstoï. Pièi, me fasquèt veire un altre òme : son grand. Mos uèlhs fasquèron : Tolstoï sus la fòtò, mon libre, lo mètge, Tolstoï sus la fòtò, mon libre, lo mètge... Me cresètz, e ? 

22/06/2009

La burqa en França

O aurètz compres, soi bravament estacada a l'umanism e a la laïcitat. Cadun fa coma vòl mès sèm dins un país laïc e se cal plegar a las règlas qu'avèm metudas tant de temps a establir. Las femnas que pòrtan la burqa dins lor país fan coma vòlon, amai en França dins las carrièiras s'aquò lor agrada. Se poirián ben metre un asagador sul cap, rabalar una pèirassa estacada a la cavilha o se metre a caminar a pas ranquet, qu'aquò me fariá pas res.  O veson... E s'aquò's l'òme que lor impausa aquò, lor caldrà, pauretas, esperar qualques sègles per far bolegar tot aquò... Naltras, nos sèm desliuradas de peses aicí tanben mès a calgut de temps. Solament, aicí, i a d'endreches coma l'escòla, l'ostal de comuna, l'espital, lo tribunal (…) que, se l'òm vòl quicòm, òm deu far veire lo morre. Elas veson tot e lo mèstre d'escòla auriá pas lo drech de veire se "l'afar" (la saca) que ven cercar l'enfant a la fin de la classa es vertadièirament la maire de l'enfant ? Mascat, tot es permés, coma lo temps de Carnaval. 

20/06/2009

Las Borinas (seguida 2)

V'aquí las sots coma son ara. Ne tornaràn montar un tròç a la davalada. Vos farai veire !

Junh de 2009

• Òsca a la librariá francesa de Roma (aquela qu'es pas luènh de la plaça Navòna) que a de Rebecca Dautremer.
• Vergonha a la premsa que conta n'impòrta qué, coma de costuma, après lo crash del Riò-París d'Air-France al mièg de l'Atlantica, 228 mòrts. 
• Vergonha a Daniel Cohn-Bendit e François Bayrou qu'an fach de politica de cagadors sus França 2 dins l'emission d'Arlette Chabot consacrada a las eleccions europencas. Soi anada votar, mès de recuolons.
• Òsca a Maime qu'a publicat una polida aficha sus Jaurès e lo FN  http://ieumaitot.nireblog.com/post/2009/06/04/jaures-e-lo-fn (auriái just ajustada la negacion en bas) 
• Vergonha a la condamnacion, en Corèa del Nòrd, de doas jornalistas americanas, Euna Lee e Laura Ling, a 12 ans de trabalhs forçats. N'ai ja parlat.
• Òsca a l'anulacion de las municipalas de Corbeil-Essonnes (Serge Dassault).
• Òsca a Obama que vòl tornar metre la Corèa del Nòrd dins la tièira dels paisses terroristas.
• Vergonha a l'avenguda balhada al subreliberal José Manuel Barroso per un altre mandat a la Comission europenca.
• Vergonha a Obama, Sarkozy, Chirac e los altres que saludan la memòria d'Omar Bongo.
• Vergonha als 24000 € per jorn que va tocar Ronaldo al Real de Madrid. Es n'impòrta qué.
• Òsca a Eva Joly que conta cossí èran vertadièirament (e dempièi De Gaulle) las relacions entre la França e lo Gabon d'Omar Bongo.
• Vergonha a la reeleccion de Mahmoud Ahmadinejad en Iran. E vergonha a Chavez que n'es urós.
• Òsca a la reguitnada del pòble d'Iran après la reeleccion d'Ahmadinejad.
• Òsca a l'idèia d'una lei sus lo pòrt de la burqa en França.
• Vergonha a aquelses pichons mèras de campanhas que, un còp elegits, fan pas res pus que de pagar lo lum e lo telefòn e fan mème pas valer l'argent que lor es balhat cada annada : pas de projècte, pas d'emmèrdas.
• Òsca a Rodés que va avure son musèu Pierre Soulages.
• Vergonha al cancèr qu'a pres aquela ginta dançaira alemanda de 68 ans,  Pina Bausch.
• Vergonha a aquelses Prega-Dius que dison que la filhòta sola salvada del crash de l'A310 París-Comòras es estada salvada per Diu. E de qu'a fach Diu per las 152 altras personas ?

19/06/2009

Fèsta de las maires

Vist carrièira de la Republica de Vilafranca de Roergue...

14/06/2009

Las Borinas (seguida)

Sèm dimenge a ser. Aquò i es, las sots de Las Borinas son prèstas pels òmes de mestièrs : peirièrs, fustièrs e teulaires. Dissabte : 60 parelhs de manòtas per adujar. Dimenge : 30 parelhs. Avián previst de netejar pas que las sots que son contra lo camin (1/3 del trabalh), avèm netejadas totas las sots e, en mai d'aquò, avèm palada la calada (qu'èra acaptada de tèrra e d'èrba). Una capitada vertadièira. Aquò fa un polit ensem : una cort carrada e barrada d'un polit portal amb d'ostalons sus tres costats. 
Las sots son privadas, lo proprietari nos daissa far e prestarà l'endrech per de manifestacions culturalas (la cort penja coma un amfiteatre). Atal, tot lo monde es content. 
Del temps qu'una còla trabalhava a las sots, una altra tornava montar una paret de sosten del trepador de cargament del sòl, al ras de la carretariá. En pèira seca, evidentament. Après, caldrà far encara de jornadas per rasclar lo dessús d'aquel trepador, qu'aquí tanben i a una calada. I serai.
La mirga a soslevada la montanha.
(La fòtò data de 1965, quand las teuladas èran encara en plaça e las parets drechas.)

13/06/2009

Vida de coble...


Las sots de Las Borinas


Aqueste ser, soi anada a una conferéncia sus la bòria de Las Borinas (sus la rota entremièg Laissac e Gabriac) que dependiá, un còp èra, de la domariá d'Aubrac. Coma o podètz veire, tot i es plan servat e la carretariá es pas de creire. I an virat lo film "Fanfan la tulipe" amb Penelope Cruz e Vincent Pérez en 2002, talament qu'aquò's polit. 
Aqueste ser, an presentat l'istoric de la proprietat mès aquela amassada èra sustot lo punt de partença d'una òbra que pròba qu'una mirga pòt soslevar una montanha. 
Quand òm arriba a Las Borinas, a man esquèrra, òm tròba las sots del temps passat que son totas desboseladas. E ben, an decidit de las tornar bastir. Los dorsièrs son estats pesucs a montar mès, de la volontat de un o dos, es nascut un vam que s'arrestarà pas. Aquò comença dissabte e dimenge 13 e 14 de junh : cadun es convidat a venir amb sas manòtas sortir las pèiras, las fustas, lo frami... I a setze sots, ostalets acoconats los uns contra los altres, amb una calada al mièg. 
Se venètz a l'Estivada de Rodés, anatz veire Las Borinas (de Rodés, sègre Severac lo Castèl e sortir a Laissac direccion Espaliu). 

12/06/2009

Puta de cat !

Dempièi gaireben un mes, tròbave pas un moment per menar lo meun cat-bèl-negre-e-gròs al veterinari. Vesiái ben que patissiá pas mès aviá una aurelha coma una ceba. Duèi, i soi anada. Coma ai un cat-bèl-negre-e-gròs que bolega pas gaire ni de l'ostal ni dins la siá vida, ai pas jamai crompada de gàbia. Mès ara, cossí far ? E ben lo te metère dins l'autò coma aquò. Dins la davalada, s'ajacèt pel sòl, completament aclatat, e fasquèt pas que de miaunar, de tant qu'aviá paur (me cal dire qu'es de 1994 e que l'ai pas fach gaire viatjar). Arribats al veterinari, comence de sortir per anar veire se i aviá pas un rodvailer que trevava dins l'endrech. Res. Me'n tòrne doncas a l'autò per assajar de trapar la bèstia per la pèl del còl e, al moment que l'anave acrancar, rop ! m'escapa... E lo paure el d'anar córrer drech davant el... E ieu darrèr ! Urosament, la carrièira que èrem es tranquila. Bon. De qué far, ara ? El, voliá pas res saupre. Caminava, caminava. Pièi, tot en un còp, sai pas per de qué, se tanquèt, se revirèt, m'agachèt e s'assetèt. Ne cresiái pas mos uèlhs (que m'amaginave ben que lo tornariái pas jamai veire)... Me sarrère d'el, l'alisère e se daissèt trapar. D'aquel temps, la veterinària arribava amb de croquetas per assajar de lo far venir. Quand òm l'agacha, òm vei plan que lo talent es pas la causa que lo tarabusta lo mai... Çaquelà, l'aviá pas vist, ela, lo cat, aviá pas avut lo temps ! Lo menère sus la taula e la filha li netegèt l'aurelha. El, de la calor e de la paur, aviá los coissins dels pès trempes e la lenga que penjava coma la d'un can. Per tornar montar, crompère una gàbia. La veterinària a dich que l'aurelha demorariá benlèu coma una ceba mès aquò fa pas res. Ara, ai un cat-bèl-negre-e-gròs-amb-una-aurelha-coma-una-ceba.

10/06/2009

Kadhafi a Roma

Amb aquò, sèm braves... Brrrrrrr...

Eleccions europencas

(Home, film de Yann Arthus Bertrand passat sus França 2 davant las eleccions del 7 de junh)

05/06/2009

Lenga e cultura occitanas

6 de junh, granja de Floirac (comuna d'Ònes, al ras de Rodés), assisas departamentalas de la lenga e de la cultura occitana.
Roergue, aquò's : 
L'Estivada de Rodés (40 000 personas), l'operacion "al canton" (23 ans de colectatge, d'edicions e de conferéncias), de teatre, d'editors, de creators, 2 calendretas (80 escolans), 5 escòlas publicas bilingas (450 escolans), una còla d'intervenents dins las escòlas primàrias (3000 enfants tocats), una trentena d'associacions occitanas... 

01/06/2009

Ais de Provença

Duscas al 27 de setembre, a Ais, al musèu Granet, exposicion Cézanne-Picasso. L'ainat e lo capdet, que se son pas jamai crosats mès...