30/05/2009

Un present

Ieu, aime los presents, coma tot lo monde mès, çò qu'aime lo mai, aquò's quand qualqu'un m'aconselha un libre. Pòt èsser un libre de literatura francesa, occitana, russa, americana… 
Vo'n vau far un, ieu, de present : s'avètz pas jamai legit Romain Gary (que se sòna tanben Emile Ajar), anatz-i, totes son a tombar a la revèrs. A avut dos còps lo Goncourt !
A vos !

29/05/2009

Segonda verificacion

Totes los camins menan a Roma, 
me'n vau aqueste ser tornar veire s'aquò's vertat. A lèu !
(Mès vos ai aprestat qualques messatges pel temps que serai pas aquí...)

28/05/2009

Lo tee-shirt de Charb

Prètz : 12 €. 
De comandar a Charlie Hebdo 44, rue de Turbigo 75003 Paris. 
Òrdre del chèc : Editions Rotative.

Demorar de dròlles

Un pichòt ostal tradicional pausat sus la teulada
de la sala omnispòrt de Stockholm, òbra de Genberg.

Lo Louvre pendent la guèrra de 40

56 fòtòs exposadas al Louvre (lo de París, pas lo d'Abu Dhabi)
duscas al 31 d'agost 2009
per contar lo musèu pendent l'Ocupacion alemanda.

Siné dins sas òbras

26/05/2009

Peunas

Quand la vida es pas ròsa, de qunta color es ?
(Una braçada de peunas sus ma taula de defòra)

24/05/2009

Extrach

« Tu sais que le capital écrase l'ouvrier. Chez nous l'ouvrier, le moujik, porte tout le poids du travail et, quoi qu'il fasse, il ne peut sortir de son état et demeure toute sa vie une bête de somme. Tout le bénéfice, tout ce qui permettrait aux travailleurs d'améliorer leur sort, de se donner du loisir et de l'instruction, tout cela leur est dérobé par les capitalistes. Et la société est ainsi faite que plus les pauvres bougres se donnent de mal, plus les proprios et les mercantis s'engraissent à leurs dépens. Voilà ce qu'il faut changer radicalement. » (in Anna Karénine, Léon Tolstoï, 1878)

Palma 2009

"Ruban blanc" de Michael Haneke.
(Ai raubada la fòtò a Vincent Josse)

22/05/2009

L'estiu es aquí !

Aquò i es, fa un temps d'estiu. Ai sortit mon baromètre.
La lenga d'òc es dins ma carrièira.

21/05/2009

Descobèrta

Aime l'Istòria e me carre lo nas dins los arquius. Ièr, quand ai ausit qu'avián trapat, en America, lo testament politic de Loís XVI (pas aquel qu'a escrich davant de passar jol fial de la guilhotina, aquel que fasquèt davant de fugir devàs Varennes en 1791), ne cresiái pas mas aurelhas. Aquela letra èra estada legida e copiada a l'Amassada, ne coneissiam lo contengut, mès l'original aviá fumat.

20/05/2009

E tòc !

An descobèrt un lemurian, una lemuriana, puslèu, vièlha de 47 millions d'annadas (es a dire que viviá just al moment de la despartida de la branca dels monins d'amb la branca que menarà a l'òme). Aquò poiriá ben èstre l'anèl que mancava a la cadena, l'aujòl comun. De que barrar lo cais de totes aqueles creacionistas que nos conflan de mai en mai e que començan de far la lei dins las escòlas americanas.

19/05/2009

Una femna engatjada

Ièr a ser, ai acabat de legir "Madame Roland" de Pierre Cornut-Gentille. Lo libre s'acaba amb la decapitacion, sus la plaça de la Revolucion (ara la Concorda), d'aquela femna de 39 ans que metèt sa corta vida al servici de l'Istòria e de la politica menada per son òme de ministre girondin enciclopedista. Aquela biografia se legís d'una tira. 
L'òm seguís lo prumièr vent de revolucion, la fin de Loís XVI (lo jutjament, amb la question centrala e talament dificila : de qué ne far ?), la batèsta Girondins-Montanhards (los del club dels Jacobins) qu'èra benlèu mai una batèsta d'egòs que d'idèias, lo deliri sanguinari dels elegits que menarà gaireben tot lo monde, quora los uns, quora los altres, a la guilhotina. Quand òm sap que, pauc de temps après aquel òrre mortalatge, la Republica siaguèt presa dins los fialats de Napoleon, altra mena de rei, la fin, per la Libertat, de totes aquelses coratjoses daissa un gost amar.

Mai de 2009

• Òsca a las manifestacions unitàrias dels sindicats franceses (cadres compreses) per aqueste premièr de mai. Aquò èra pas arribat dempièi la fin de la Guèrra de 40.
• Vergonha a la condamnacion, en Iran, a 8 ans de preson per espionatge de Roxana Saberi, jornalista americanò-iraniena e vergonha a la retencion, dempièi lo 17 de març, d'Euna Lee e Laura Ling, jornalistas americanas, en Corea del Nòrd.
• Vergonha a l'execucion, en Iran, de Delara Darabi, femnòta de 23 ans, comdamnada per assassinat (quand aviá pas que 17 ans).
• Òsca a la ronda de 1000 oras dels estudiants en cauma davant l'ostal de comuna de París.
• Òsca als adujaires dels migrants.
• Òsca al saquejadís del cocotièr claufit de vièlhs dictators africans.
• Òsca a la reguitnada dels personals de las vergonhosas presons francesas. Quand auràn compres que claure tot lo monde es pas la solucion...
• Vergonha a Johnny Halliday, 66 ans, deslocalizat en Suissa, que fa 66 concèrts d'adiu en França (encara un còp...). Ieu li te fariái tornar a l'Estat francés 66 % de sa fortuna facha gaireben pas qu'en França. Prene : òc ; tornar : pas jamai ! E La Pòsta que li va far un timbre !
• Òsca a la rescontra Arielle Dombasle-Philippe Katerine. Un pauc de fadum, aquò fa de ben...
• Vergonha a l'Estat-francés-de-papà que vòl pas que l'òm saqueja lo cocotièr claufit de vièlhs dictators africans. Aquò vos suspren ?
• Vergonha a la mòrt qu'a pres Roger Planchon, 78 ans, òme de cultura, òme de teatre, òme d'escritura. Vincent Josse (France inter) èra anat veire sa bibliotèca al mes de febrièr, un polit moment.
• Vergonha a ieu que cresiái que Demis Roussos èra mòrt dempièi un briu alara que sortís un disc novèl. Deviái mesclar amb Ivan Rebroff... Es ben mòrt, aquel, e ?
• Vergonha a la junta birmana qu'a tornada metre Aung San Suu Kyi, prètz Nobel de la patz, en preson.
• Òsca als embestiaments judiciaris de la Glèisa de scientologia.
• Òsca a la demanda de Roseline Bachelot de desclassificacion de la transexualitat de las malautiás psiquiatricas longas. Èra ora... Crese que l'omosexualitat n'es sortit pas qu'en 1992...
• Òsca a la lucha contra totas las menas de sèctas.
• Vergonha a l'Iran que testa de missils que poirián aténher Israèl.
• Vergonha a Xavier Darcos, ministre de l'Educacion nacionala que nos vòl metre de flics pertot dins las escòlas.
• Vergonha a l'Estat francés que refusa d'indemnizar los irradiats dels assags nuclearis malautes del cancèr.
• Òsca a Nicolas Hulot qu'escaraunha Claude Allègre (que se ditz que va dintrar al governament).
• Vergonha a la Corèa del Nòrd qu'a fach un assag nucleari sosterranh.
• Vergonha a Frédéric Lefebvre que vòl far trabalhar, a l'ostal, lo monde malaute. Lo caldriá maridar amb Nadine Morano, aquel d'aquí...
• Òsca als embestiaments del coetard Berlusconi. Aquel tanben a pas pus d'umor quand se fa trapar. Patetic.
• Vergonha a Xavier Darcos que vòl de sanccions financièiras per las familhas dels enfants que fan de conariás a l'escòla. A pas de rafes a semenar, el ?
• Òsca a la condamnacion de Jean e Xavière Tibéri que fasián votar los mòrts a París V. Baste que te'n prengan dos còps mai en apèl !
• Vergonha a la Corèa del Nòrd que vòl, ara, far la guèrra a la Corèa del Sud.
• Òsca als embestiaments judiciaris de la familha Pasqua. N'a calgut de temps...

15/05/2009

Manjaires de tartas a las flors

Aquela fòtò per totes aquelses que contunhan de pensar que los ecologistas son de poètas, d'ideaires, d'emmerdaires, de manjaires de tartas a las flors. 

De mots

Far l'enguila a pas jamai menat a la serenitat. E un bèl jorn, l'enguila s'encroca a la còrda.
Cat : amic segurament, esclau pas jamai.
Un gran de poesia perfuma tota una jornada.
I a de jorns que tant val melhor demorar al lièch.
I a de filhas coma cal e de filhas coma ne cal.
Un jorn vendrà que, lo matin, ausirem los aucèls tussir.
L'esperit cerca, lo còr tròba.
Aquel qu'es pas jamai tombat sap pas cossí es pas aisit de se téner drech.
La jòia es gaireben en tot mès la cal saupre traire.
Prene la causa damnada de la lenga mespresada.
Qual canta son mal encanta.
Èstre mai cargat de sornetas qu'un can de nièiras.
Solesa poblada.
Aquel qu'a plan dinnat crei que los altres son sadols.
A fòrça de rosigar, las fornises mangèron l'ase.
La lenga es un ostal.
Qu'a una lenga, a Roma pòt anar.
Nàisser, missanta passa.
Morir : enterrar tot lo monde al còp.
Mon mestièr e mon art : viure.

14/05/2009

Ops...

Òm se deu pas trufar del malastre dels altres, qu'aquò seun es en camin mès, aqueste matin, l'ai fach, me'n confesse... Vos conte aquò. Ère sul camin del trabalh e tombava de pluèja a farrats. Clafava. Arribe sus una longa linha drecha e te vese, luènh, luènh, los emplegats de la DDE que metián de panèus. Èran al fons e avián acabada la linha drecha. Davant ieu : un camion. Cada còp que las ròdas del camion passavan al ras d'un panèu, del buf e del regiscladís, lo panèu tombava. Ping, ping, ping… Totes i passèron, coma de dominòs. E ieu, petada de rire, darrèr ! Qunta mina qu'an degut far los paures bogres de la DDE quand se tornèron virar e que vegèron aquel trabalh ! Paures bogres jos la pluèja, sustot... 

13/05/2009

2009 : annada Jaurès

Fa 150 ans (lo 3 de setembre 1859), Jean Jaurès veniá al monde dins lo Tarn. Per festejar aquel anniversari, vos aconselhe de legir la biografia escricha per Max Gallo, "Le grand Jaurès". 
Èra un intellectual coma n'i a gaire, aviá una vision de l'avenidor unenca (aviá prevista la Guèrra de 14 dempièi un bèl briu e voliá que la França agèsse de relacions destrechas amb l'Alemanha per l'empachar), èra un òme de premsa (es el que montèt L'Humanité davant qu'aquò devenguèsse un jornal comunista), èra un òme de conviccion (òm parla del "J'accuse" de Zola mès el èra un dels premièrs a èsser dreifusard), èra pas ambiciós e sas idèias comptavan mai que sa carrièira politica, mès sustot, sustot, èra un UMANISTA. Siaguèt assassinat lo 31 de julhet de 1914, a la velha de la declaracion de guèrra. 
Ara es al Panteon. L'anère veire un jorn que i aviá pas degús. Demorère soleta amb el una mièja-orada. Me soi assetada e avèm parlat dins la lenga del país, totes dos, pas que totes dos...


Per mon estiu

V'aquí ma causida de lecturas per l'estiu : Tolstoï e Dostoïevski. Per ara soi dins la Revolucion francesa. Legisse la vida de Madama Roland (caborda de Rousseau, un pauc tròp de mon vejaire), girondina, que finiguèt a 39 ans lo cap sul soc. Mès, davant de començar los Russas, legirai Roland Pécout. Un autor occitan qu'es anat en Afganistan davant 1979 m'interessa fòrça ! 

Mmmmmm...

Vos disiái que La Pòsta aprestava un timbre per far onor a Johnny Halliday (un biais de lo mercejar de pas pagar sas talhas dins lo país que li fa sa fortuna) mès davant, a l'ocasion dels 400 ans de l'arribada de las premièiras favas dins lo pòrt de Baiona, edita aquelses timbres gostoses. 

11/05/2009

Bibliotècas excepcionalas

La bibliotèca nacionala de França prepausa una exposicion de fòtòs de las pus polidas bibliotècas d'Occident. Aquela d'aquí es la de l'Amassada nacionala e... l'ai vista per de verai ! La classa. L'auretz compres, aime los libres...

Mon país

(Fòtò jjcawdel)
« Mon país, mon país desert,
Las bocas una per una se calèron.
De voses passan dins lo vent
amb de paraulas estrangièras.
E sus lo cròs l'èrba se balanceja
e lo prèire solelh, solemne, i trai son lum.
La tèrra vai en d'autras mans.
E rison dins lo silenci d'autres rires
per sempre mai passats e avalits. »
(Max Rouquette, in D'aicí mil ans de lutz)

09/05/2009

La vida sens carbòna

Antoine Sachs, jornalista, se passeja un pauc pertot en França amb sa bicicleta electrica per far de reportatges sus l'environament. Lo podètz sègre sus www.chroniquesanscarbone.com.

Gripa A

Un altre biais de parlar de la gripa A...

9 de mai a Moscou

Commemoracion de la fin de la Guèrra de 39 davant lo monument dedicat a las victimas josievas de l'Olocaust.

08/05/2009

Las vergonhosas presons francesas

(in Charlie Hebdo)

Fugida

De Benoît Jacquot d'après un roman de Pascal Quignard.
Amb Isabelle Huppert e Jean-Hugues Anglade.
L'istòria d'una femna, crana pianista, decebuda per son òme, que pren la decision radicala de se'n anar : pas pus d'ostal, pas pus de còmpte en banca, pas pus d'adreiça. Res. Se copa los pelses, vend tot çò qu'a e se'n va. Còp de sang.
Cataclisme d'endedins silenciós e invisible. Tresvirant.

Maleta mexicana

Una maleta qu'apartenguèt a Robert Capa es estada descobèrta al Mexic. Conten de rotlèus de diapositivas (3500 negatius) que son digitalizats als Estats-Units. I a pas sonca de fòtòs d'el mès atanben de la siá companha Gerda Taro (mòrta en 37 al ras de Madrid) e de David Seymour (que montèt amb el e Cartier-Bresson l'agéncia Magnum). Totas son estadas presas al moment de la guèrra d'Espanha, amb de retraches de Frederico Garcia Lorca e d'Ernest Hemingway. Un tresaur. Òm sap pas encara se lo negatiu de la famosa fòtò del milician espanhòl dalhat per una bala franquista (fòtò qu'auriá inspirat Hemingway per escriure "Pour qui sonne le glas") i es dedins.

Una capitada

D'Anne Fontaine.
Amb Audrey Tautou, Benoît Poelvoorde, Alessandro Nivola, Marie Gillain e Emmanuelle Devos.
"Coco avant Chanel"
Elegància, sobrietat, delicadesa, retenguda. L'istòria d'una femna liura, d'una femna que sap çò que vòl, d'una femna que passa son temps a agachar lo monde, d'una femna que balha una estetica a la siá vida. De que levar de montanhas ! Me soi carrada de la veire traçar a la greda mès, un detalh que marca mal : Tautou sap pas cordurar amb un dedal. Mencion especiala per l'interpretacion de Benoît Poelvoorde, per las decoracions e los costums.

Me fas cagaaaaaaaaaaaaaar !


Lo lion fa la mina (recuola pas brica mès barra un pauc los uèlhs) de mon cat bèl-negre-e-gròs quand lo vòle far davalar del lièch e qu'el se jairiá ben sus la polida cobèrta picada...

03/05/2009

Jornada mondiala de la libertat de la Premsa

En 2008, 60 jornalistas son mòrts en fasquent lor trabalh un pauc pertot dins lo monde, e 11 dempièi la debuta de l'annada 2009 (dont Lasantha Wickrematunga, jornalista sri-lanqués). En mai d'aquò 125 son en preson (en maja part a Cuba, en China e en Eritrea), d'unses dempièi 10 ans... 
La darrièira parucion de Reporters sans frontières es actualament en venda.

Sosten a Roxana Saberi

Roxana Saberi, jornalista americanò-iraniena en pòsta en Iran, condamnada a uèch ans de preson per las autoritats iranienas per espionatge, en cauma de la fam.
Mesa a jorn del 11 de mai : après la plaidejariá en apèl, Roxana a pres dos ans de preson mès amb subre-sèit. Deuriá anar trabalhar endacòm mai, de mon vejaire...

01/05/2009

La fèsta de qual, ja ?

(in Charlie Hebdo)

Occitania ? E non... Catalonha

Irac (tanben)

Breçairòla per la nena (Loisa Paulin)

« Direm pas a la nòstra nena
Que i a tant d'estelas al cèl :
Voldriá pas mai clutar son uèlh !
Direm pas a la nòstra nena
Que i a tant d'estelas al cèl !

Direm pas a la nòstra nena
Qu'amont-naut cantan los ausèls :
Voldriá pas mai clutar los uèlhs !
Direm pas a la nòstra nena
Qu'amont-naut cantan los ausèls !

Direm pas a la nòstra nena
Qu'ençaval nos cal tant plorar :
Se voldriái pas desrevelhar !
Direm pas a la nòstra nena
Qu'ençaval nos cal tant plorar !

Mas direm a la nòstra nena
Que canta coma los ausèls :
Que nòstre cèl es dins sos uèlhs,
E que, se vòl durmir, la nena,
La farem Reina dels Angèls ! »