30/03/2009

A vint ans duèi


Un mèstre...

Aquesta dimenjada, Maurice Jarre (lo paire de Jean-Michel) es mòrt a l'atge de 84 ans. Èra un grand fargaire de musica, un mèstre fargaire. A bèlcòp trabalhat pel cinemà : Docteur Jivago, Paris brûle-t-il ?, Lawrence d'Arabie, La route des Indes e pus pròche de naltres Le cercle des poètes disparus. Pel plaser, la cançon de Larà del doctor Jivagò (e un pauc tanben per tornar veire Omar Sharif...) :

29/03/2009

Un film pel papa !

De Lisa Azuelos.
Amb Sophie Marceau e Christa Theret.
Es un film que tant val melhor avure entre 15 e 18 ans per lo veire amb plaser. Mès, i a quand mème qualques passatges risolièrs, coma quand los joves se'n van en viatge a Londres. Bon... anèm, òm dirà qu'aquò se daissa agachar. Lo papa o deuriá anar veire, ten ! Veiriá cossí son los joves de uèi : bican.
PDR (petat de rire).

23/03/2009

Sent-Sepulcre


Canton e comuna : Campanhac.

Per la trobar : Dins Campanhac, prenètz lo camin de Sent-Urban (cal passar davant lo cementèri), montatz devas una crotz bèla qu'es sus un truc, aquò vira, contunhatz e anatz passar lo long de bauces. A la cima, trobaretz lo camin de boisses que mònta a la capèla. Es al cap d'aquelses bauces. 

Aquela capèla sembla tanben una jaça. Es bèla, teulada de lausas. Un còp èra, i aviá un pelegrinatge pel 15 d'agòst. La pòrta es plan polida. Tot lo torn, los amoroses an fach de marcas mès, se l'òm agacha plan, l'òm vei de rèssas. N'i a mai d'una. Benlèu qu'a-n-aquela capèla los ressaires de long avián una devocion ? Benlèu pels uèlhs per causa del ressegum ? Benlèu èra per los aparar dins lo viatge long qu'avián a far per anar ressar dins las Pirenèas o en Espanha ? Se qualqu'un o sap...
Quand auretz fach lo torn de la capèla, anatz un pauc pus luènh dins los boisses e veiretz tot lo país : Campanhac, La Ròca-Valzèrgas, Sent-Martin, Sent-Laurenç…
Lo darrièr còp que i ère anada, aviái trobat Elzéard Bouffier, l'òme que plantava d'aures, de Jean Giono : un òme del país que m'aviá contat que se veniá sovent passejar aquí e que… plantava de noguièrs pels esquiròls. Rescontra extraordinària.

Paul Gayraud, fa 15 ans duèi

Duèi, lo 23 de març, fa quinze ans que Pau de Gairaud (1898-1994) es anat trobar lo Grand Capolièr. En 1979, disiá : "Se lo Grand Capolièr me prèsta encara qualques ans sens repapiar mai, sortirai altres dos romans, s'aquò's pas tres." 
Èra de Severac lo Castèl (12) e aviá tanben un ostal a Vimenet.
Ieu, l'ai conescut, que veniá despertinar a cò de la siá cosina Adriana, al ras del meun ostal. Mès las causas d'òc èran pas encara vengudas devas ieu. E venguèron a ieu, las causas d'òc. E me metère a legir Molin, Bodon, Calelhon e... Pau de Gairaud, sens saupre que lo Pau de Gairaud que veniá despertinar lo dimenge èra aquel qu'escriviá los libres en òc... O sachère qu'èra ja mòrt.
Se ne volètz saupre mai sus el, anatz veire aquí : 

22/03/2009

"Lèu lo froment vendrà, dins mas tèrras lauradas…"

Crotz de femna

Aquela crotz de sent Pèire es sus la comuna de Pomairòls. 
En nalt, lo Crist, al mièg sent Pèire amb sas claus e sus la camba de la crotz : "Feu Marie Veisset de Bonance, fondatrice de cette croix, un pater et un ave Maria, requiescant in pace, Amen." (1740)

La Faja





Canton de Sent-Ginièis d'Òlt, comuna de Pomairòls.

Per la trobar : De Sent-Ginièis, montatz pel camin de Navas d'Aubrac. Cal pas anar a Navas, cal contunhar tot drech e arribar als Cats. Aquí vos cal partir a man drecha dos còps (en direccion de La Bolesc, Pomairòls). Davalatz e veiretz lo camin que mena a La Faja e Bonança a man drecha tanben. La capèla es jost los ostals de La Faja. Per partir, vos cal tornar montar al camin nalt e aquí, contunhatz de davalar, arribaretz a La Bolesc pièi seguiretz Pomairòls. 

I aviá una glèisa aquí al sègle XI (senta Magdelena), se vei encara (capèla de costat). L'ostal qu'es contra la glèisa èra un monestire de religiosas. Aquelas foguèron tuadas al moment de las guèrras de religion. Èra parròquia al sègle XVIII e, darrèr, i a encara lo cementèri vièlh.

Pomairòls


Canton de Sent-Ginièis d'Òlt.

Per la trobar : anatz dins lo vilatge de Pomairòls (castèl del sègle XV) e levatz lo cap. Aquò's un calvari e vos cal sègre las croses de boès. A la debuta, l'òm a l'impression de dintrar dins una cort d'ostal mès aquò's lo bon camin. Atencion, aquò's traversut !

Aquela capèla foguèt bastida en 1789 per una familha Massabuau. En 1880 èra roinada e la tornèron bastir.
En tornent davalar, ai trobada una pichona mameta de 91 ans, la darrièira aubèrgista de Pomairòls, que me parlèt naturalament dins la lenga del país. Me diguèt que, dins lo temps, i fasián una procession lo dijòus sent. Sai pas cossí fasián los vièlhs per arrapar aquela carrièireta…

21/03/2009

Aubrac




De mots

Per dondar lo Diable, lo maridèron.
Que plaser fa, plaser agacha.
Pichòt niu, que t'aimi ieu !
L'an que ven es un brave òme.
La femna coma la tela, mal se causís a la candela.
Una femna dins cada pòrt, un pòrc dins cada femna.
La pauretat fa los panaires coma l'amor los poètas.
Quand sabes pas end vas, agacha d'end venes.
Dins totas las lagremas s'atardiva un espèr.
Far e desfar, tot es besonha.
Tot còp, se cal pausar de far pas res.
S'as calor a la cosina, vai-t'en a la solharda.
Cada poma es una flor qu'a conescut l'amor.
Piu-piu dura un briu.
L'arma a d'illusions coma l'aucèl d'alas, aquò's çò que la sosten.
L'ermita crei qu'a trobat Dieu per çò qu'a trobat la solitud.
La retirada, la cal prene viu.
La sola patz definitiva es aquela dels cementèris.
Istòria dels òmes, istòria de lor talent.
Balha de civada a ton ase, te pagarà amb de pets.

Març de 2009

• Vergonha a las presons francesas e òsca a Robert Badinter per tot çò qu'a fach per i far dintrar un pauc d'umanitat.
• Òsca al tribunal penal internacional de lançar un procediment contra Al-Bachir, president del Sodan, amai se, sul còp, aquò va pas melhorar la paura vida dels sodaneses...
• Vergonha a las televisions francesas que sostitolan lo monde de Guadelopa quand parlan... francés. Prepause als Creòles de pas parlar pus que lor lenga istorica, coma aquò las televisions francesas sostitolaràn per quicòm. 
• Òsca a Valéry Giscard d'Estaing que, al Conselh constitucional, s'es opausat a la nominacion del patron de l'audiòvisual public per lo president de la Republica.
• Vergonha a l'IRA que tòrna far la colha en Irlanda.
• Òsca al
Sinn Fein que condamna aquela branca, que se ditz "vertadièira", de l'IRA.
• Vergonha a la
China que dempièi 50 ans fa veire las pèiras al Tibet.
• Vergonha a
Total que ganha de miliards a planponhs e qu'anonça 550 supressions de pòstes. Mème Laurent Wauquiez, secretari d'Estat a l'emplec, ditz qu'aquò li demòra entremièg la garganta.
• Vergonha al
Vatican e sas idèias de l'Edat Mejana.
• Vergonha a çò qu'arriba als
albinòs en Africa. Cossí l'òm pòt pas res far per aquel paure monde ?
• Vergonha a la lei
HADOPI (sul telecargament illegal), condamnada per la CNIL, qu'ataca la libertat dels dreches de la defensa e que prevei la revercion de la carga de la pròba, dispausicion excepcionala en Drech francés.
• Òsca a l'idèia de cargar lo badge
"Je lis la Princesse de Clèves" al salon del libre.
• Òsca a
Pierre Méhaignerie que vòl far pagar los que ganhan mai de 300.000 € per an en França per adujar los que son tocats per la crisi. La question es pas de saupre quant lor prenèm mès quant lor demòra a la fin del mes (quantes de centenats de SMIG ?).
• Vergonha, vergonha, vergonha e encara vergonha a-n-aquela conifla de
papa, Beneset lo numerò 16 (encara !), que condamna, dins l'avion que lo mena en Africa, l'utilizacion de la capòta per luchar contra lo sida. Crimi ! De qué fa lo TPI ? Arrèsta d'agachar Casimir, paure piòt ! L'umanitat bica dempièi la nuèch dels temps e totjorn bicarà. Dins l'idèia de çò que disiá Michel Audiard : "Quand metrem los cons sus orbita, los papas an pas acabat de virar."
• Vergonha (tornar mai...) al
papa que se ditz tanben opausat a l'avòrtament terapeutic. Mès es un festenal ! Que fa pas bon venir vièlh… Habemus papam... Per malastre !
• Vergonha a Jean-Marie Le Pen que contunha de nos far cagar amb sas idèias poiridas. Quant atge a ja ?
• Òsca al curat Bessière de Luzech (46), 81 ans, que a excomuniat lo papa e que cita pas pus son nom a la messa.
• Òsca a Jean Lassalle (MoDem) e André Chassaigne (PC), deputats, qu'an lançat una consultacion sul tèma de la vida rurala : "Campagnes de France, grande cause nationale".
• Vergonha a-n-aquel gost canin qu'es vengut dins ma garganta quand an anonciada la condamnacion a la preson a vida per Yvan Colonna, sens pròba veritabla, "l'assassin du préfet Erignac" coma aviá dich n'i a ja un briu Nicolas Sarkozy. Urosament que la França a arrestat de copar d'òmes en dos...
• Òsca al procès internacional dubèrt contra "Douch" que, amb sos amics Kmers roges menats per Pol Pot, a suprimit lo quart del monde del Cambotge entre 1975 e 1979.
• Òsca al recuol del partit islamista en Turquia.
• Vergonha a Al-Bachir (Sodan) que gausa se seire a la mèma taula que Ban-Ki-Moon, al Qatar, alara qu'a un mandat internacional al cuol per crimi contra l'umanitat. Paura ONU, òm se trufa de tu... E los paísses arabs que lo sostenon... la Siria d'en premièr.

15/03/2009

Zzzzzzz...

De Danièle Thompson.
Amb Karin Viard, Dany Boon, Emmanuelle Seigner, Patrick Bruel, Marina Foïs, Pierre Arditi, Patrick Chesnais, Marina Hands...
De costuma, aime ben los films franceses laugièrs, que se prenon pas lo cap, que son fachs pas que per far passar un bon moment al monde. Aicí, res m'a pas fach rire, res m'a pas fach soscar. Si ! Perdonatz-me, quicòm m'a fach sorire : lo subjècte del film es un dinnar entre "amics" (una de las comedianas es Emmanuelle Seigner), a-n-aquel repais es cosinejat un plat polonés (lo "bigos", pas res a veire amb l'utís per fòire la vinha) e lo generic de fin comença per la recèpta d'aquel plat balhada per... Roman Polanski ! Si que non, res.

Alain Bashung

14/03/2009

Un ginte lenhièr


Aimé Vayssier (1821-1875)






L'abat Aimat Vaissièr es nascut a Canet d'Òlt (lo Canet de la capèla Sent-Ferreòl) dins una familha de paísans. Un oncle curat lo menèt al seminari pichon de Rodés per lo far estudiar. Aquí lo sonèron "Bossuet", del nom de l'escrivan del sègle XVII. Après lo seminari grand, montèt a París estudiar a l'escòla dels Carmes. I passèt lo bac e una licéncia ès-letras pièi, en 1852, tornèt al país per ensenhar al seminari grand de Rodés, en retorica. En 1864, l'evesque li balhèt la direccion del seminari pichon de Bèlmont. Pendent mai de dètz ans, trabalhèt a fargar son diccionari. Cal ben èstre curat per abure lo temps de far tot aquò ! Moriguèt a Recolas, encara jove, de malautiá.
La lausa es sus la glèisa de Canet, una glèisa del sègle XVIII, avodada a sent Pèire (qu'es sul portal amb sas claus bèlas).

Sent-Ferreòl


Canton de Campanhac, comuna de Sent-Laurenç d'Òlt.

Per la trobar : Entremièg Sent-Ginièis e Sent-Laurenç, montatz a Canet pièi a Marijolet. Lo camin que va a la capèla es davant de dintrar dins Marijolet, a man esquèrra. Cal totjorn davalar, trobar Òlt e far lo torn del rocàs. Comptaz una mièja-orada per tornar montar, un pauc mens per davalar, pardí !

Aquela capèla tota simpla, polida coma una pichòta jaça, es bastida qualques mèstres en dessús Òlt. Coma per la de Lenna, i a una legenda de braç secat o de man secada. Mès, d'unses dison qu'un òme que se negava dins Òlt aviá pregat sent Ferreòl. Lo sent lo sauvèt alara aquel òme fasquèt bastir la capèla per lo mercejar. Se ditz tanben que sent Ferreòl velhava suls soldats. Benlèu, o benlèu pas...

13/03/2009

Super Mirgueta

« "Mamà, ai tombada una dent !
– E ben la metràs jol coissin e la mirgueta passarà !"
Lo ser arriba, la drolleta se met al lièch, la mamà li va far lo poton e meton la dent jol coissin.
"Mamà… Ai paur de la mirgueta…
– Mès non, mès non… Anem, te cal dormir."
A onze oras del ser :
"MAMÀ ! Ai paur de la mirgueta !
– Bon. I a pas cap de mirgueta ! Aquò's ieu la mirgueta ! ARA TE CAL DORMIR !"
Lo lendeman matin, la mamà va desrevelhar la drolleta per anar a l'escòla, li alisa la gauta dapasseton :
"Desrevelha-te polideta…
– Mamà, cossí fas per far la mirgueta dins lo monde entièr ?" »

12/03/2009

Lundàs, 1876

Aime las pèiras e, quand son istoriadas, m'agradan encara mai.
Aquí, lo lundàs del molin del Cròs, sus Òlt, comuna de Sent-Laurenç. Es polida aquela crotz, non ? Sovent, las fònt, los molins, las fornials, amai los ostals, èran plaçats jos l'aparament de Dieu. Los molins, aquò los parava de las aigadas e del fuòc. Sent-Laurenç costeja la Tèrra de pèira (Gavaldan). Coma o vesètz, es dins un rogièr. Es per aquí qu'Òlt dintra dins Roergue. I es escara salvatge. Lo vilatge a un musèu Joan Bodon. L'escrivan i a ensenhat qualquas annadas e lo monde del país se sovenon plan d'el. 
Lo còp que ven, vos menarai a la capèla Sent-Ferreòl, pas luènh d'aquí. Benlèu suls passes de Bodon...

11/03/2009

Pichon plaser del matin


Aqueste matin, aviái aquò sus ma fenèstra (cardina e becgròs). Sovent, l'òm va cercar al cap del monde la beutat qu'avèm cada jorn jols uèlhs... Cal simplament saupre agachar.

10/03/2009

Amarillis, reina de las flors

Sus ma taula, la pus polida flor del monde, amb benlèu la flor de la peuna, e la de l'orténsia… Aaaaaaaaaa... Las aime totas ! E pièi, amb aquel ivèrn que l'òm se demanda se s'acabarà un jorn, aquò fa talament de ben al cap !

« Se Dieu n'aviá fach la femna, auriá pas fach la flor. » (Victor Hugo)

Nòstra-Dòna de Lenna (1847)

Ieu qu'aime pas plan las bondiusariás, me carre pasmens d'anar cercar las pichonas capèlas que son coma de jaças, perdudas pel campèstre. Aquò's mon costat "causse". Coma uèi, soi anada campanejar per ne trapar una, ai pensat que ne poiriái far un inventari.

Canton de Campanhac, comuna de Sent-Martin de Lenna.

Per la trobar : Davalatz al mas de Lenna e, de la glèisa (fin del sègle XV), seguissètz lo camin de croses que vos menarà, per la Gamassa, a la capeleta de Lenna. Cal un bon quart d'ora per montar e aquò arrapa un bocin.

Lenna ten una de las doas estatuas de Vièrja a l'Enfant d'epòca romana (sègle XII) de Roergue, que l'òm pòt veire dins la glèisa del vilatge. (L'altra Vièrja d'aquela epòca se trapa a Estables, totjorn sul canton de Campanhac.) Per ara, aquò's una còpia mès tanlèu que lo sistèma de securitat serà en plaça, poiretz veire la vertadièira. La Vièrja a suls ginolhs l'Enfant Jèsus que benesís d'una man e ten lo Libre de l'altra. A l'origina, èra policròma mès la pichòta istòria ditz que, per plan far, las religiosas la volguèron netejar... E la fretèron ben pro !

La capeleta seriá estada bastida a l'endrech qu'un pastron descobriguèt la Vièrja en gardent. Es octogonala, bastida sul ròc e teulada de lausas.

Coma dins un fum d'endreches, una legenda conta cossí aquò se debanèt. La vos tòrne coma la m'a contada Francés de Chaliès :
"Dos religioses que èran persecutats pels Musulmans arribèron a Lenna en portant l'estatua de Nòstra-Dòna de Dieu e la metèron dins una entalha del ròc. Elses, se rescondèron dins la cava de la Favarèda.
Un jorn, un pastron que gardava las fedas dins lo causse trobèt aquela estatua resconduda jol ròc. Lo bruch s'espandiguèt dins tot lo vilatge e sonèron lo ròc "Ròc de la Maire de Dieu". 
Lo curat de Sent-Martin pensèt que l'estatua seriá melhor dins la glèisa de Sent-Martin que non pas sul ròc de la Favarèda. Alara lo curat demandèt al clergue d'anar quèrre l'estatua. I anèt mai d'un còp mès, cada còp, l'estatua tornava a Lenna. A fòrça de far, lo clergue s'encanissèt e fotèt un emplastre a la Vièrja. Lo braç li sequèt… Mès, al cap de qualques temps, la Maire de Dieu apareguèt per lo garir. Aquí, se metèron a bastir la capèla amont sul ròc e los pelegrinatges comencèron a Lenna."

Shakespeare de son temps

Ne son segurs a 90 % : aquel òme seriá William Shakespeare. Aquò's la sola representacion del mèstre facha del temps que viviá (1610). Moriguèt en 1616. A calgut tres ans d'estudis per n'arribar a-n-aquela conclusion. Aquò reglarà pas lo problèma que d'unses pausan de saupre s'èra el qu'escriviá sas pèças mès las suspresas de l'Istòria coma aquela m'agradan.

09/03/2009

Molin e Seguret dins las trencadas de Verdun (III)

Enric Molin conta sa guèrra granda amb son amic Eugèni Seguret (totes dos escrivans de Roergue)
« Car s'èra tornat metre a plòure, a cassadas, a farradats. E dins la trencada, ambe la tèrra pegosa e grassa, aquò èra un abarlacadís sens nom dins cap de lenga del mond. Jusqu'a mièja camba, pajiquejavan. Per trobar un airal sec, avián curat, dins la paret, çò qu'apelavan "un trauc de rat". Se rebostoiravan aquí de longas oras, las oras sens fin ont èran pas de garda al crenèl. Mas, qual podriá demorar aital, las oras rebostoirat ? Alèra, sortián e pajiquejavan, en fumant la pipa, en rondinant.
A fòrça, lor vestidura, dempièi la capòta pesuga jusqu'a la camiá, tot çò que los abilhava s'èra imprenhat de lòsa, coma se seriá imprenhat de còla fòrta. Ambe la calor del còrps, aquò aviá secat, aquò s'èra aclapassat. D'un jorn a l'autre, aquela clespa aviá espessit e s'èra amalhada, los emmantelant totes entièrs d'una coirassa coma n'avián los proses al siècle de sant Loís. Cap d'espasa los auriá pas traucats. Aquò los tendiá rèddes coma de ligombaus, non laissant a las juntas qu'un pichòt angle de movament.
Mas èra pas tot, pecaire ! Èra pas los òbusses, ni las balas, ni lo manca de pan, ni la plèja, ni la baldra que los escanava lo mai… Èran los pèus. N'èran farcits ! Tant que podián bolegar enquèra, anar e venir, dins lo jorn, en se gromissant, los sentián pas tròp. Mas tant lèu que se recauquilhavan per assajar de dormir, tota aquela armada d'aganits los atalava coma per los devorar. Ni mas foguèssen estats dins un fromilhièr ! Impossible de repausar una minuta, ni de nuèch, ni de jorn. Impossible de cutar un uèlh. Lo sòm, a fòrça, los escanava. 
Uèch  jorns  d'aquela  misèra,  ont  la  mitat,  tuats  o  blassats,  avián quitada la trencada, devinatz dins qunt estat èran los que demoravan… E plòviá totjorn coma se quauqu'un aviá desbondat totas las paissièiras del cèl ! » (In En tutant lo grelh, Enric Molin) De sègre...

07/03/2009

Uèi ai podada la miá trelha

"Poda lèu, poda tard…" O cal far al mes de març, que dison. L'an passat, l'aviái fach al mes de mai... Atanben, coma fasiá una polida jornada, te sortisse l'escala bèla e me mete a podar. Un uèlh, dos uèlhs, tac ! pode. Quand ère gaireben a la fin (la trelha fa tota la longor de l'ostal), la vesina passa e me ditz : "Podas ? Ai crompat un calendièr lunari e dison que cal pas far res uèi !" Me damne… Agache çò qu'aviái fach, agache çò que demorava a far : "E mèrda, contunhe !" Aital ai podada tota la trelha.
Aqueste ser, te cerque una fòtò per empegar aquí e te legisse quauquas linhas sul podar de las trelhas : sustot, o cal pas far quand aubièira. Aqueste matin, fasiá -2 ! Morala : aquò's pas aquesta annada que tastaretz lo rasim de la miá trelha... Ieu tanpauc !

04/03/2009

Tolosa (per Merike de Finlanda)

4 de març de 2004...

(Desparegut lo mème jorn que Champollion, 172 ans pus tard)

12/2008-02/2009

Vergonha a la mòrt qu'a pres Claude Berri (12/01).
Òsca a Yolande Moreau per son
cesar e òsca a Serafina.
Òsca a l'idèa de jutjar un jorn
Bush e son administracion.
Òsca a "Slumdog millionaire" per sos 8
oscars.
Òsca a
Sean Penn per sas posicions umanistas.
Vergonha als coetards (
Dominique Strauss-Kahn) que mancan d'umor quand òm se trufa d'elses.
Vergonha a
Jacques Séguéla que ditz que se l'òm a pas una Rolex a 50 ans, es qu'avèm gastat la nòstra vida... La conariá tranquila.
Òsca a la
Catalonha que difusa un clip per valorizar la lenga catalana.
Vergonha pels
mòrts de la rota. Vergonha a los qu'esperan davant d'alucar lors lums quand an una autò negra o grisa.
Òsca a
Vincent Josse que ten una pichona emission culturala cada matin a 9 oras 15 sus France Inter. Lo divendres, es un pecat !
Òsca a las
Antilhas que se soslevan contra la vida cara.
Vergonha a
Eric Besson que propausa als estrangièrs irregulars de denonciar lor passaire.
Vergonha al pòrta-paraula de l'UMP (
Frédéric Lefebvre) que ditz que la denonciacion es una valor republicana.
Vergonha a las
Editions du Rouerge que refusan de publicar de libres en occitan.

02/03/2009

Carles Molin es mòrt

Lo paire de Catinon e Jacotin, pièi de Pirolet, es mòrt aquesta dimenjada. Èra nascut en 1919 à Complibat (12) e èra lo filh d'Enric Molin (1896-1981).
Òbras :
Le dictionnaire de la Catinou, Toulouse, Loubatières, 1997
Catinou et Jacouti et le petit monde de Minjecèbes, Toulouse, Loubatières, 1998
La cuisine de Catinou, Toulouse, Loubatières, 2000
Escafalados de Minjecébos, Toulouse, Loubatières, 2002
Risouletos de Minjecébos, Toulouse, Loubatières, 2002
Adissiats pla brave mounde, dessins, Éditions du Raffût, 2007
Mon sabot de verre, Éditions du Raffût, 2008
Darrièr adiu de sos amics : 

De plaser !

De David Fincher.
Amb Brad Pitt e Cate Blanchett.
Quand òm demòra a la campanha e que l'òm vòl far trabalhar la pichona sala de cinemà del vilatge d'a costat, òm vei los films un pauc a retardament. Aital, ièrc a ser soi anada veire "L'étrange histoire de Benjamin Button" de David Fincher (Alien, Seven, The game, Zodiac). 
Li anave un pauc de recuolons, que lo darrièr còp ère anada veire "Australia" e aquò m'aviá francament conflada. Un "Out of Africa" mancat. Mès aquí, ai pas vist passar lo temps (e pas solament a causa de Brad Pitt !), amai se qualques passatges se meritarián de saltar, coma la batalha de guèrra o lo tròç a la "Amélie Poulain" sus París. 
Un mainatge nais vièlh e ven jove al fial de las annadas (vos conte pas la qualitat tecnica...). Es amorós d'una filha (Cate Blanchett) que, ela, ven naturalament vièlha. An una passa al mème atge mès lèu lo temps tòrna prene sa corsa. 

01/03/2009

Adaptacion

Una informacion plan seriosa qu'ai legit aqueste matin dins lo jornal : los CRS aprenon a menar de tractors ! Cal viure amb son temps... S'avètz agachat lo film sul Larzac que i a dins aquel blòg avètz vist qu'a l'epòca los gendarmas arribavan pas plan tanpauc a far avançar los tractors sus la nacioanala 9.