03/08/2009

Escambi amb un pompièr

« Siás tot jove, 22 ans, aquò's pas un pauc pesuc, de còps, d'arribar sus un accident, quand i a d'enfants, de mòrts ?
– Non pas ! Nimai quand anam davalar de penjats, non... Lo melhor moment, aquò's quand sèm dins l'ostal e que sabèm pas dins qunta pèça es lo penjat... Sèm talament dins nòstre trabalh que pensam pas pus a la vida vertadièira. Al contrari, i a una excitacion ! De còps, quand sèm de garda e que se passa pas res, sèm pas contents. Nos disèm : "Se i podiá avure un bon carton, aqueste ser !"
– ?!? »

1 commentaire:

manjacostel a dit…

es que pensa çò que dis ? O es caluc?
Es que seria pas de la mena del pompièr que cerca sonque lo fissal d'adrenalina.
Alara se tal es lo cas , li cal passar lèu acò d'un psiquanaliste.