01/07/2009

De mots

Tot lo monde vòl viure un bèl briu mès degús vòl pas venir vièlh.
Pòrte de talons nauts per que l'òm arresta de m'embraçar sul front.
Aime los paures mots de cada jorn.
Lo monde es. Sèm.
Veire totjorn lo veire mitat plen.
Lèbres, vo'n pregue, sovenètz-vos del jorn, del jorn famós que la tortuga arribèt davant vos.
Braus negres, donatz-vos lo mot : aquò's pas lo petaç roge que cal trucar.
L'amor de la democracia es davant tot un estat d'esperit.
Tant val melhor pèrdre que se pèrdre.
Lo divendres es lo pus bèl o lo pus fadarèl.
Quand plòu sus Roma, los vendeires de parapluèjas sortisson. E ne crompe un... de parapluèja.
A cada ola son cobertor.
Se vòls l'arca, te cal endurar la pluèja.
Quand los gròsses magrisson, los magres creban.
Aquò's per las pichonas causas que las bèlas se mantenon.
Portar una cagola es coma escriure una letra anonima.
Senhor bèl, cloquièr bèl, riu bèl : tres missants vesins.
I a dins l'òme mai a remirar qu'a mespresar.
Perqué veire lo vicari quand òm pòt veire lo papa ?
Cal pas tròp esperar dels altres.

2 commentaires:

manjacostel a dit…

E òc que de vertats...
Levat Senhor bèl , cloquièr bèl , e riu bèl: tres missants vesins ...
Que compreni pas....

Patricia a dit…

Senhor bèl : autoritat.
Cloquièr bèl : fiertat.
Riu bèl : aigadas.