15/05/2009

De mots

Far l'enguila a pas jamai menat a la serenitat. E un bèl jorn, l'enguila s'encroca a la còrda.
Cat : amic segurament, esclau pas jamai.
Un gran de poesia perfuma tota una jornada.
I a de jorns que tant val melhor demorar al lièch.
I a de filhas coma cal e de filhas coma ne cal.
Un jorn vendrà que, lo matin, ausirem los aucèls tussir.
L'esperit cerca, lo còr tròba.
Aquel qu'es pas jamai tombat sap pas cossí es pas aisit de se téner drech.
La jòia es gaireben en tot mès la cal saupre traire.
Prene la causa damnada de la lenga mespresada.
Qual canta son mal encanta.
Èstre mai cargat de sornetas qu'un can de nièiras.
Solesa poblada.
Aquel qu'a plan dinnat crei que los altres son sadols.
A fòrça de rosigar, las fornises mangèron l'ase.
La lenga es un ostal.
Qu'a una lenga, a Roma pòt anar.
Nàisser, missanta passa.
Morir : enterrar tot lo monde al còp.
Mon mestièr e mon art : viure.

2 commentaires:

manjacostel a dit…

Ont los avètz trobats? Que son vrais, qu'es pas de creire.
Osca

Patricia a dit…

Aurelhas e uèlhs totjorn en velha...