03/04/2009

Clar de luna

« Divessa de la nuèch,
bèla luna serena
escampilhas sul puèg
l'òr rossèl de ta trena.

Ton vèla d'argent clar
s'estortilha e pindòla
al fuèlhum de l'aubar
e del beç que tremòla.

En pausant ton pè nud
sus las brugas roalladas,
dins los bridols menuts
laissas lusentas piadas ;

e te'n vas, en secret,
jusc'a la font prigonda
ont Jana se neguèt,
banhar ta cara blonda ! » (Calelhon)

1 commentaire:

manjacostel a dit…

qu'aviai pas legit lo poèma.
'xcusa.
Calelhon la Reina desconeguda.